Αρχείο κατηγορίας Ειδήσεις

Τα άρθρα αυτής της κατηγορίας περιέχουν ειδήσεις και νέα.

Οι Ναυτικες δυναμεις των Ελληνων στην Επανάσταση του 1821

Η  Επανάσταση επέτυχε χάρις στους χερσαίους αγώνες αλλά, εξ ίσου και στους ναυτικούς. Οι ναυτικές δυνάμεις των Ελλήνων κατήγαγαν περιφανείς νίκες και επέφεραν βαρύτατες καταστροφές στον εχθρόν. Ουδέποτε οι ΄Ελληνες απεχωρίσθηκαν το ναυτικόν επάγγελμα κατά τα 400 χρόνια σκλαβιάς. Είτε υπηρέτουν στα τουρκικά εμπορικά πλοία, είτε σε αλλότρια, είτε είχαν δικά τους για εμπορικούς σκοπούς. Το εμπόριον δεν ήταν πάντα αμιγές. Τα πλοία τους είχαν άδεια εμπορίου, αλλά σε πλείστες περιπτώσεις  ασκούσαν πειρατείαν ή λαθρεμπόριον! Τα φαινόμενα αυτά διογκώθηκαν πριν την Επανάσταση και τότε οι Έλληνες πλοιοκτήτες ζήτησαν άδειαν από την Πύλην, για να τοποθετήσουν κανόνια, ώστε να αμύνονται στους πειρατές. Η άδεια αυτή απεδείχθη εκ των υστέρων  μοιραία για τους οθωμανούς, καθότι οι ΄Ελληνες ναυτικοί απέκτησαν δεξιότητα στην χρήση των τηλεβόλων.

Το θέμα της πειρατείας το μιμήθηκαν   οι Έλληνες πλοιοκτήτες από τους τούρκους οι οποίοι τα χρόνια μετά την Άλωση, έβγαιναν στα νησιά για πάσης μορφής λεηλασίες στους κατοίκους. Όχι βεβαίως ότι η πειρατεία ήταν άγνωστη στους Έλληνες πολλά χρόνια πρίν, αλλά τώρα διδάχθηκαν και την χερσαίαν πειρατείαν. Η όλη δράση των Ελλήνων στην θάλασσαν επέφερε στους πλοιοκτήτες πολλά κέρδη και δημιουργήθηκαν τάξεις όπως, πρόκριτοι, πλοιοκτήτες, καπεταναίοι στα νησιά ΄Υδρα, Σπέτσες, Ψαρά, Κάσον  Μύκονον, στο ναυτικόν παράλιον Γαλαξίδιον, οι οποίοι έπαιξαν βασικότατον ρόλον στην επικράτηση της Επαναστάσεως! Καθοριστικόν ρόλον. Μετέτρεψαν τα εμπορικά σε πολεμικά. Αλλά κατεσκεύασαν και άλλα και έτσι απεκτήθη σημαντικός στόλος, χαρακτηριστικόν του οποίου ήταν η  απροσπέλαστη ικανότητα των πληρωμάτων, η ανδρεία και δεξιοτεχνία ελιγμών στην θάλασσαν και  άλλα πολλά που ίσως δοθεί η ευκαρία να εκθέσομεν διότι είναι πηγή υπερηφανείας.

Το Ναυτικόν στην Επανάσταση είχε δύναμη πλοίων, α)  Ύδρα 50, β) Σπέτσες 44, γ) Ψαρά 41, δ) Σάμος 40 περί το 1824  Κάσος Μύκονος και λοιπά νησιά ανάλογα, τα οποία όμως ήσαν ελάχιστα για να καλύψουν τις πολεμικές ανάγκες και να προστατεύουν τα νησιά και τα λιμάνια της λοιπής Ελλάδος. Ήσαν δε των κατηγοριών:.

  1. Πάρωνες ή Βρίκια ή Μπρίκια
  2. Σκούνες
  3. Δρόμωνες
  4. Φρεγάτες
  5. Πλοία γραμμής
  6. Κορβέτες
  7. Πυρπολικά

Οι πάρωνες ήταν το κατ’ εξοχήν κυρίαρχον πλοίον στα ναυτικά νησιά. Αγαπητόν για τις προσφορές του, την ευστάθεια, την ταχύτητα και άλλα πλεονεκτήματα. ΄Εκαστον απετελείτο από δύο ιστούς με τέσσερα συνήθως ιστία έκαστος σε σχήμα τραπεζίου με το μέγιστον πανί κάτω. Επίσης είχε πρόβολον στην πλώρην (μπαστούνι) με τρία  ή τέσσερα τριγωνικά πανιά (φλόκους).

‘Έφερε  18-20 πυροβόλα, όλα πάνω στο κατάστρωμα. Είχε προσωπικόν 50-80 ανδρών, μήκος  30-35 μ, εκτόπισμα 200 τόννους το μικρότερον και  500  το μεγαλύτερον.

Πολύτιμον  το μπρίκι για αποστολές, ταχύτατον  και ευέλικτον, ασύλληπτον ακόμη σε δύσκολες περιστάσεις, απαιτούσε έμπειρον και ικανότατον προσωπικόν. Αυτός  είναι ο λόγος που συνήθως  το απέφευγαν οι ξένοι.

«Το βρίκιον Άρης», στο Μουσείο Μπενάκη, έργο του François Geoffroi Roux (1881)

Ο «ΑΡΗΣ» ( όνομα  θεού του πολέμου), του Αναστασίου Τσαμαδού ένα μπρίκι που διέπρεψε στον αγώνα, είχε μήκος 30,5 μέτρα. Πλάτος 8,8 μέτρα. Βύθισμα 4,9 μέτρα  Εκτόπισμα 350 τόννων.  Πλήρωμα 82 άτομα. Ιστιοφόρον. Κατεσκευάσθη το 1807 στην Βενετίαν.  Έφερε 16 κανόνια. Αν συγκρίνομεν το συγκεκριμένον πλοίον με τα εχθρικά μεγαθήρια, διαπιστώνομεν ότι υπάρχει τεραστία διαφορά μεταξύ τους. Και όμως τα «μικρά» κατεναυμάχησαν τον εχθρικόν στόλον. Το εκτόπισμα του «ΑΡΗ» συγκριτικώς  με τα τουρκικά μεγαθήρια που έφταναν τις 4.000 τόννους, μας δίδει παραστατικώς την διαφοράν. Τα μικρά αυτά, προκαλούσαν συνεχή πανικόν στον εχθρόν.  Είχε ασφαλή πλοήγηση  και το βύθισμα των 4,9 μέτρων σημαίνει ότι δεν υπήρχε περίπτωση ανατροπής λόγω των μεγάλων και πολλών πανιών, σε όρτσα ή πλαγιοδρομία, αλλά και σοφράνο  άνεμον,  Η άντωση, από το μεγάλο βάθος (ύφαλα) κρατούσε σε ισορροπίαν την κλίση λόγω των ιστίων! Έτσι ταξίδευε ασφαλές αλλά και με αντοχή στις «διπλαριές» (μπόζια), επίσημη ονομασία διατοιχισμός και στις «βουτιές» επίσημη ονομασία προνευστασμός, όταν ο άνεμος ήταν στην πλώρην. Τόσον μεγάλον βύθισμα τα σημερινά πλοία ιδίως οχηματαγωγά δυσκόλως το έχουν και ας ξεπερνούν  τους 4.000 τόννους εκτόπισμα. Το πλοίον για να κυβερνηθεί απαιτούσε πολυπληθές πλήρωμα για την συνεχή κίνηση των πανιών εν καιρώ θαλασσοταραχής αλλά και σε ναυμαχίες. Ανά πάσαν στιγμήν τα πανιά έπρεπε να είναι άλλοτε τεντωμένα  και  άλλοτε χαλαρά. Και το πλήρωμα απολύτως εξοικειωμένον σ’ αυτές τις κινήσεις (μανούβρες).   Κάθε ιστός είχε μονίμως έξι άτομα σε βάρδιες με τον λοστρόμον τους. Όσον ταξίδευε το πλοίον και οι έξι ήσαν δίπλα στον ιστόν. Υπεύθυνος του πρωραίου ιστού ήταν ο πιο έμπειρος λοστρόμος ο οποίος στην ναυτικήν γλώσσαν αποκαλείται «κόντρα μαέστρος». Οι Έλληνες ναυτικοί ήταν άριστοι σ’ αυτές τις λεπτομέρειες αλλά και σε όλες της ναυτικής τέχνης και κατά τούτο υπερτερούσαν παρασάγγας των οθωμανών. Όταν  Ελληνικόν  ιστιοφόρον βρέθηκε στο Λονδίνον  και οι ναύτες αναρριχήθηκαν στα κατάρτια για ρύθμιση των πανιών οι άγγλοι είπαν. «Αυτοί δεν είναι ναύτες αλλά ακροβάτες»!!!!

Η Σκούνα  και Γολέτα, (από την αμερικανικήν λέξη σκούνερ), Ελληνικόν όνομα ημιολία από το είδος των ιστίων (πανιών) που είχαν επίμηκες τραπεζοειδές σχήμα.  Είχε τρεις κατηγορίες πανιών. Το είδος αυτού  του πλοίου ήταν ένας πολύ επιτυχημένος τύπος εμπορικού ιστιοφόρου. Μικρόν σέ μήκος, περίπου 50 μέτρα,  αλλά μεγάλον σε χωρητικότητα, γρήγορον με μικρή και εύκολη ιστιοφορία δεν απαιτούσε πολύ πλήρωμα για την κυβέρνησή του. Στην πρύμνην έφερε αφαιρετόν  ακάτιον (ιστόν) για ουροδρομίαν. Στην Επανάσταση έδρασε θεαματικώς και αποτελεσματικώς με θριάμβους κατά του εχθρού. Ο Ιάκωβος Τομπάζης Υδραίος, έμπορος και Ναύαρχος στον Αγώνα, με την σκούνα του είχε γίνει ο φόβος και ο τρόμος των τούρκων ναυτικών. Το γνωστόν τετράστιχον το επιβεβαιοί.

Μαρτυρά τε το φραντζέσκοι

πες τε το και σεις εγγλέζοι

πως μια σκούνα του Τομπάζη

την τουρκιάν την ετρομάζει

Δρόμωνες και φρεγάτες ήταν παρηλλαγμένοι τύποι της σκούνας, γρήγορα και ευέλικτα, Η φρεγάτα εθεωρείτο πιο αρχοντική λόγω της καλλιγράμμου εξωτερικής εμφανίσεως, αλλά εν ώρα πολέμου αυτά θα κοιτάζομεν!

Η Ελληνική εμπορική ναυτιλία άνθησε από το β΄ ήμισυ του 18ου αιώνος. ευνοηθείσα από την διεθνή ιστορικήν συγκυρίαν που επέτρεψε στους Έλληνες εμπόρους και πλοιοκτήτες να συμμετάσχουν στο διεθνές εμπόριον και να  μεταφέρουν  ρωσικά σιτηρά  στην  Δυτική Ευρώπη. Αυτό  κατέστησε τους Έλληνες πλοιοκτήτες αρκετά πλουσίους.

 Τα πλοία των Ελλήνων επαναστατών με τον περιορισμένον οπλισμόν, δεν ήταν σε θέση να αντιμετωπίσουν σε κανονικήν ναυμαχίαν τα πλοία γραμμής του οθωμανικού στόλου με τις δύο ή τρεις σειρές κανονιών. Γι’  αυτό χρησιμοποίησαν τα πυρπολικά με τα οποία θα ασχοληθούμεν στο προσεχές σημείωμα.

Στο σημερινόν σημείωμα θέλομεν να δόσωμεν έμφαση στην ναυτοσύνη των Ελλήνων και  στην ναυπηγηκήν τέχνην των σκαφών τους. Η ναυτοσύνη των Ελλήνων αριθμεί συνεχή βίον 4.000 ετών και δίδαξε την ανθρωπότητα τα μυστικά της ιστιοφορίας. Τα μεγάλα σε μήκος ξύλινα σκάφη δυσκολεύονται σε ταχύτητα. Τα μικρά σε μέγεθος  ξύλινα είχαν το ευεργέτημα της ταχείας κινήσεως. Ουσιαστικώς «πετούσαν»! Και μεγάλην ταχύτητα ανέπτυσσαν και ευέλικτα στους ελιγμούς  σε περίπτωση θαλασσοταραχής ή εχθρικού κινδύνου ήσαν. Ονομάζοντο «Υδραίϊκες βάρκες», γιατί προτιμήθησαν πρώτα από τους Υδραίους πλοιοκτήτες. Τα σκάφη αυτά δεν είχαν «γέφυρα» ήτοι  κλειστόν θάλαμον οιακιστηρίου, ήσαν δε ως εκ τούτου οι πηδαλιούχοι εκτεθειμένοι στον αέρα, στον ήλιον, στην βροχήν και  τους ριπιδισμούς  αλλά και  «ζωντανούς» κυματισμούς της θαλάσσης. Φορούσαν αδιάβροχον ένδυμα  και ήσαν δεμένοι στην λαγουδέραν, μοχλός του πηδαλίου, για να μη τους αρπάξει η θάλασσα όταν ήταν τρικυμιώδης!! Πράξη γενναία και ηρωική η πηδαλιούχιση! Μπροστά από τον πηδαλιούχον ήταν η πυξίδα σε έναν όρθιον στύλον, προφυλαγμένη από βροχήν και φωτιζομένη με ειδικόν λυχνάρι την νύκτα!!! Πράξη γενναία επίσης και η άνετη κίνηση του πληρώματος επί του πλοίου.  Ξυπόλυτοι και με ανεβασμένα τα παντελόνια μέχρι το γόνατο, εκινούντο επί του κλυδωνιζομένου  πλοίου ως να ευρίσκοντο εις περίπατον στην ξηράν!

Τα Ελληνικά ιστιοφόρα εμπορικά και πολεμικά δεν γνώριζαν απαγόρευση απόπλου  λόγω θαλασσοταραχής. Ταξίδευαν πάντα ανεξαρτήτως μποφόρ, αρκεί  να είχε «φρεσκαδούρα» δηλ. να ήταν ισχυρός ο άνεμος (βλ, Λαογραφικόν Λεξικόν Αμοργού Μιχαήλ Στρατουδάκη).

Με το παρόν σημείωμα που δεν περιορίσθη στις ναυτικές δυνάμεις της Επαναστάσεως, θέλομεν να εκφράφομεν τις διαρκείς ευχαριστίες στους καπεταναίους και τα άξια πληρώματα αλλά και την ευγνωμοσύνην μας για την διατήρηση πάντα σε ακμήν της ιστιοφόρου ναυτιλίας μας.

Μιχαήλ Στρατουδάκης

Τρεις μεγάλες απώλειες

Πριν λίγο καιρό η Χώρα Αμοργού, το νησί της Αμοργού ,τα  γύρω  νησιά  και όχι μόνο στερήθηκαν τρεις  συμπατριώτες  μας  προκαλώντας θλίψη και μεγάλη στεναχώρια.

Πρόκειται  για τον Ανδρέα Α. Νομικό, τον Παρασκευά Μ. Γιαννακό και τον Μάρκο Ιακ. Γαβρά. Τρεις άνθρωποι με πάρα πολλά κοινά χαρακτηριστικά από εκείνα  που προδίδουν από μόνα τους την αξία τους.

Η τιμιότητα και η ηθική αποτελούσαν τα κύρια χαρακτηριστικά  τους. Δεν ήταν μόνο αυτά. Η αγάπη  τους προς τον κόσμο μακριά από ψέματα και κουτσομπολιά με κύριο γνώμονα το να δίνουν και ουδέποτε να  παίρνουν, είναι μερικά από εκείνα  που συμπληρώνουν το σύνολο  της αξίας τους. Μακριά από κάθε μορφής εξουσία δεν δέχονταν ούτε το χτύπημα στην πλάτη ,ούτε χειροκροτούσαν , ούτε άκουγαν τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα. Κανείς ποτέ δεν γνώρισε τις εξυπηρετήσεις που έκαναν σε όλο τον κόσμο, γιατί και τους τρεις τους διέκρινε η μυστικότητα των καλών τους πράξεων.

Δεν πλειοδοτούμε για να μεγεθύνουμε την αξία τους , απεναντίας αυτή είναι φανερή.

Ο Ανδρέας ήταν το δέκατο και τελευταίο παιδί της οικογένειας των Κουρέϊδων. Εζησε μαζί με την οικογένειά του τα δύσκολα χρόνια της κατοχής κάτω από αντίξοες  συνθήκες. ΄Εκαναν όλα τα επαγγέλματα από κουρείς ,ψαράδες, κυνηγούς, βιολιτζίδες και αγωγιάτες. Μεταφορείς όλων των υλικών και εργάτες γης. ΄Ηταν τα επαγγέλματα για την συντήρησή τους στα περιορισμένα όρια για την εποχή εκείνη και αυτή η σκληρότητα της ζωής έδωσε σε όλους μαθήματα ανθρωπιάς και αγάπης προς τον πλησίον τους. Οι αδελφές του όπου έζησαν έδωσαν μαθήματα ηθικής και ανθρωπιάς. Ανταπέδιδε σε πολλαπλάσια αξία όσα και όταν κάποιος του προσέφερε κάτι. Ο Ανδρέας δεν έδινε από εκείνο που του περίσσευε. Εδινε από το δικό του.

Ο Παρασκευάς. Ο θάνατός του που προήλθε από αυτοχειρία, ίσως δεν είναι εύκολο να το συλλάβει ανθρώπινος νους. ΄Ηταν ένας νέος  χωρίς οικονομικές και οικογενειακές υποχρεώσεις, άριστος τεχνικός υπάλληλος στον ΟΤΕ, χωρίς πιέσεις από την προϊσταμένη  του αρχή. Κανείς από τους δικούς του δεν έδωσε μία βάσιμη αιτιολογία για το περιστατικό. Απεναντίας αιωρούνται  πολλά, τα οποία δεν θεμελιώνουν απολύτως τίποτα. Σε όλους μας θα μείνει η άμεση εξυπηρέτηση σε οποιαδήποτε περίπτωση τόσο στην δουλειά του όσο και σε άλλες κοινωνικές προσφορές.

Και ο Μάρκος. Αναφερόμενος κανείς στον Μάρκο, όσα και να  γράψει  ποτέ δεν θα καλύψει  το μέγεθος της προσφοράς του.

Από ψαλτική δεινότητα κάλυπτε όλες τις θρησκευτικές  εκδηλώσεις όλων των  χωριών της Αμοργού, αναπλήρωνε ελλείψεις ψαλτών , είχε αμέριστη προσφορά σε όλες τις κοινωνικές εκδηλώσεις της καθημερινότητας. Δεν ήταν μονάχα η εξυπηρέτηση των δημοτών, αλλά η συμμετοχή  και  η  ενασχόληση του στην  προβολή  του νησιού. Η καθημερινή του προσφορά στην κοινωνική ζωή ήταν αδιάκοπη και συνεχής. Το κενό που άφησε ο Μάρκος είναι δυσαναπλήρωτο.

Μία σκέψη που είχαμε πριν δύο χρόνια δυστυχώς δεν ολοκληρώθηκε. Προγραμματίζαμε να φέρουμε στην επιφάνεια την καθημερινή ζωή των προγόνων μας από τότε μέχρι  σήμερα.

Είχε στο αρχείο του πλουσιότατο φωτογραφικό, φωνητικό και έντυπο υλικό που θα συντελούσαν και θα  παρουσίαζαν τις ιδιαιτερότητες της ζωής των προγόνων μας. Όταν επικοινώνησα μετά το θάνατό του με κοινό φίλο μας, δεν μου είπε ότι πέθανε ο Μάρκος άλλα ότι χάσαμε τον Μάρκον. Και πράγματι τον χάσαμε όλοι.

Από τότε που έκλεισαν την εφημερίδα   «Αμοργιανά νέα» (2006 όπου έγραφα ανελλιπώς), δεν έχω  προβεί σε  καμία δημοσίευση. ΄Ομως με την κακή συγκυρία έκανα την παραπάνω αναφορά για τους συμπατριώτες μας, παίρνοντας  την ευθύνη ότι η πλειοψηφία συμφωνεί με την άποψη μου. Θέλω να επισημάνω ότι ούτε κατά διάνοια αυτή  η αναφορά έχει συγκριτικό χαρακτήρα.

Είναι μία προσωπική μου εκτίμηση, την ευθύνη της οποίας αναλαμβάνω. Θέλω επίσης να επισημάνω ότι σέβομαι το ιερατείο και ιδιαίτερα τους ιερείς της Αμοργού, αλλά θα μου επιτρέψουν να τους  πω ότι εδώ έκαναν μία ουσιώδη  παράλειψη. Στην κηδεία του Μάρκου , αν και  έγινε στην Αθήνα, δεν μπόρεσαν να παρευρεθούν οι εννέα, δεν μπόρεσαν να παρευρεθούν οι πέντε, ούτε οι τρεις  μα ούτε και ο ένας ;;

Το πόσο είχαν εξυπηρετηθεί το ξέρουν οι ιερείς του νησιού και ο εκλιπών  πατριώτης μας. Θέλω να εκφράσω  τις  πιο θερμές συλλυπητήριες ευχές μου στους συγγενείς και των τριών συμπατριωτών μας και να τους διαβεβαιώσω ότι ο χρόνος θα κουραστεί πολύ για να τους βγάλει από την μνήμη και από την σκέψη μας.

Καλό ταξίδι και στους τρεις. 

ΘΕΟΔΩΡΟΣ  Ι. ΣΤΡΑΤΟΥΔΑΚΗΣ

Η Επανασταση κηρυχθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 1821

Η σημερινή συνέχεια έπρεπε να είναι «Χερσαίες δυνάμεις του κατακτητή), αλλά λόγω επικαιρότητας προτάσσομεν το παρακάτω. Η Φιλική Εταιρεία είχε ανακηρύξει αρχηγόν της Επαναστάσεως τον Πρίγκιπα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και αξιωματικόν του Ρωσικού στρατού, Αλέξανδρον Υψηλάντην.  Είχε εγκρίνει τον σχεδιασμόν  της Επαναστάσεως και  για τον λόγον αυτόν επεχείρησε την κάθοδον προς την Ελλάδα. Μαζί του ήταν και τα αδέλφια του Γεώργιος και Νικόλαος. Ο Δημήτριος είχε αναχωρήσει για  Πελοπόννησον. Ο Αλέξανδρος στις 22 Φεβρουαρίου  έφυγε από  την Ρωσία και διασχίζοντας τον ποταμόν Προύθον βρέθηκε στην Μολδαβίαν και κατέληξε στο Ιάσιον με το ιππικόν του και τους άνδρες που τον συνώδευαν, το οποίον ήταν η πρωτεύουσα της ομωνύμου Ηγεμονίας. Η άλλη ηγεμονία ήταν της Βλαχίας με πρωτεύουσα το Βουκουρέστι. Ηγεμονίες ήταν περιοχές ημιαυτόνομες ο δε ηγεμόνας ήταν εκπρόσωπος του σουλτάνου, διοριζόμενος από αυτόν. Στις παραδουνάβιες Ηγεμονίες δεν υπήρχε τουρκικός στρατός συμφώνως με την Συνθήκη του Βουκουρεστίου η οποία υπεγράφη στις 12 Μαΐου 1812, μετά τον Γ΄ Ρωσοτουρκικόν πόλεμον, πλην ελαχίστων για την τήρηση της τάξεως. Στις Ηγεμονίες υπήρχαν και Έλληνες  Αρχηγοί. Ήταν οικονομικώς ανθούσες περιοχές πλούσιες από το εμπόριον και άλλες δραστηριότητες. Το Ελληνικόν στοιχείον ήταν πολυπληθέστατον. Στην Μολδαβίαν Ηγεμόνας την περίοδον αυτήν ήταν ο Μιχαήλ Σούτσος, γνωστός με το όνομα Μιχαήλ Βόδας.

Το άκουσμα της καθόδου του Υψηλάντου δημιούργησε μέγαν ενθουσιασμόν  στο πλήθος, το οποίον πίστευε ότι ήλθε η ώρα της αποτινάξεως του βάρβαρου ζυγού.

Το ξεκίνημα του Υψηλάντου συναντούσε πολλές δυσκολίες, οικονομικές, στρατός κλπ. Ο Σούτσος διέθεσε την φρουράν του στον Υψηλάντην όσον ευρίσκετο στο Ιάσιον. Εν τω μεταξύ προσήρχοντο  για να καταταγούν στον στρατόν άφθονοι εθελοντές από διάφορες πόλεις. Πρώτη προσήλθε η  στρατιωτική ομάδα από Αρβανίτες  (Αρβανίτες εκαλούντο σύμμικτοι,   Έλληνες, Σέρβοι, Βούλγαροι,  όπως αναφέρει στην Ιστορίαν του ο Σπυρίδων Τρικούπης, ποριζόμενοι τα προς το ζην δι’ οπλοφορίας ή δια μισθώσεως προσόντων), καθώς επίσης και οι Έλληνες σπουδαστές από την ευρύτερην περιοχήν και απλοί πολίτες από Οδησσόν  και άλλες πόλεις της Ευρώπης. Οι πρόκριτοι της Βλαχίας δηλαδή  πλούσιοι έμποροι  ή  από άλλην αιτίαν δεν φάνηκαν πρόθυμοι όλοι να υποστηρίξουν τον Υψηλάντην.  Παρ’ όλα αυτά ο Υψηλάντης συνέχισε τον σκοπόν του.  Στις 22 Φεβρουαρίου στην κεντρικήν πλατείαν Ιασίου, ύψωσε την Σημαίαν της Επαναστάσεως και κήρυξε τον Αγώνα κατά του κατακτητή. Η ημερομηνία αυτή θεωρείται ότι είναι η αρχή της Επαναστάσεως  και όχι η 25 Μαρτίου. Τούτο δε διότι προεκηρύχθη από τον Αρχηγόν της Επαναστάσεως  και όχι από μεμονωμένους οπλαρχηγούς.( Βλ. Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως, Εκδοτικής Αθηνών και  Σαράντου Καργάκου). Ο ενθουσιασμός των παρισταμένων  ήταν μέγας. Στις 26  Φεβρουαρίου, στον Ιερόν Ναόν Αγίας Τριάδος έγινε από τον Μητροπολίτην Ιασίου Βενιαμίν λειτουργία και καθαγιασμός  του λαβάρου και της Επαναστάσεως,

Η γνωστοποίηση της καθόδου του Υψηλάντου έδωσε δύναμη σε Ελληνικές στρατιωτικές ομάδες να επιτεθούν κατά του εχθρού. Έτσι έγινε η πρώτη μάχη στο Γαλάτσι της Βλαχίας  με αρχηγόν τον Βασίλειον Καραβιώτην και κατέληξε σε νίκη των Ελλήνων, σκοτώθηκαν  όμως  ο Σημαιοφόρος Δούκας και ο  Σπύρος Παριανός, τους οποίους μερικοί  θεωρούν τα πρώτα θύματα του Αγώνα. Δεν είναι ωστόσον   καθ’ ημάς δίκαιον γιατί  αγνοούνται   οι εκατοντάδες  Κλέφτες και Αρματωλοί που χάθηκαν στις πολύχρονες μάχες κατά του δυνάστη.  Η νίκη  ανεπτέρωσε τους Έλληνες,  τους εγέμισε ενθουσιασμόν,  υπερηφάνειαν και αυτοπεποίθηση, πλην όμως αρκετοί  ήσαν αυτοί   που φοβήθηκαν την αντεκδίκηση του τυράννου.    

Ο Υψηλάντης θέλοντας να  καθησυχάσει  τους φόβους των κατοίκων, εξέδωσε στις 23 Φεβρουαρίου  εγκύκλιον  και ανέφερε μεταξύ άλλων ότι «άπασα η Γραικία  ύψωσε τας σημαίας  ζητούσα την ελευθερίαν της».  Στις 24 Φεβρουαρίου  εξέδωσε άλλην εγκύκλιον  με τον  περίφημον  τίτλον

 «ΜΑΧΟΥ ΥΠΕΡ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ» και καλούσε τους Έλληνες σε απελευθερωτικήν Επανάσταση. Μερικά αποσπάσματα.

«Η ώρα ήλθε ώ άνδρες Έλληνες! Προ πολλού οι λαοί  της Ευρώπης πολεμούντες υπέρ   των ιδίων δικαιωμάτων και της ελευθερίας αυτών, μας επροκάλουν εις μίμησιν αυτοί καίτοι  οποσούν ελεύθεροι επροσπάθησαν όλαις δυνάμεσι να αυξήσουσι την ελευθερίαν και δι’ αυτής πάσαν ευδαιμονίαν. Οι φωτισμένοι της Ευρώπης ενασχοληθέντες εις την αποκατάστασιν  της ιδίας ευδαιμονίας και πλήρεις ευγνωμοσύνης δια τας προς αυτούς των προπατόρων μας ευεργεσίας, επιθυμούσι την ελευθερίαν της Ελλάδος. Ημείς φαινόμενοι άξιοι της προπατορικής αρετής είμεθα ευέλπιδες να επιτύχομεν την υπεράσπισιν αυτών να βοηθήσουν. Πολλοί εκ τούτων φιλελεύθεροι θέλουσιν έλθει δια να συναγωνισθούν με ημάς. Κινηθείτε  ω φίλοι και θέλετε  ιδείν μίαν κραταιάν  δύναμιν να υπερασπισθεί τα δίκαιά μας. Ποιος λοιπόν εμποδίζει τους ανδρικούς σας βραχίονες;  Ο άνανδρος εχθρός μας είναι ασθενής και αδύνατος.  Οι στρατηγοί μας έμπειροι και όλοι οι ομογενείς  μας γέμουσι ενθουσιασμού. Ενωθείτε λοιπόν ω Ανδρείοι και μεγαλόψυχοι Έλληνες! Ας σχηματισθώσι φάλαγγές εθνικαί. Ας σχηματισθώσι πατριωτικαί λεγεώνες και  θέλετε ιδείν τους παλαιούς εκείνους κολοσσούς του δεσποτισμού, να πίπτωσιν εξ ιδίων απέναντι των θριαμβευτικών  μας Σημαιών! Ας καλέσομεν λοιπόν  εκ νέου, ω Ανδρείοι και μεγαλόψυχοι ΄Ελληνες, την ελευθερίαν εις την κλασσικήν γην της Ελλάδος. Ποία Ελληνική ψυχή θέλει αδιαφορήσει;

Εις τα όπλα λοιπόν φίλοι η Πατρίς μας προσκαλεί.

Εις το Γενικόν Στρατόπεδον Ιασίου

 ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ

Οι δυσκολίες δεν  επέτρεψαν στον Υψηλάντην να οργανώσει αξιόμαχον στρατόν όπως τον ήθελε.  Υπήρχαν ικανά στελέχη αλλά, όχι  επαρκή. Τα οικονομικά δεν παρουσίασαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα.  Οι πρόκριτοι των Ηγεμονιών δεν στάθηκαν στο πλευρόν του θετικοί,  αλλά μάλλον αδιάφοροι έως  αρνητικοί.

Από το Ιάσιον ξεκίνησε προς την Βλαχίαν έχοντας συγκεντρώσει στρατόν 2.000 ανδρών. Δόθησαν διάφορες μάχες. Η μάχη στο Δραγατσάνι 7 Ιουνίου ήταν καταστροφική και σ’ αυτήν χάθηκε και ο Ιερός Λόχος, σώμα που απηρτίζετο κυρίως από σπουδαστές. Οι κυνηγηθέντες μετά την μάχη στο Δραγατσάνι θέλησαν να φύγουν προς την Αυστρίαν για να σωθούν από τον δυνάστην αλλά εκείνη έκλεισε τα σύνορα και όλοι βάδισαν προς το Σκουλένι ορεινόν χωριό της Μολδαβίας  κοντά στον Προύθον ποταμόν όπου δόθηκε σκληρή μάχη εναντίον του κατακτητή και ήταν καταστροφική για τους Έλληνες. Αποφασιστική ήταν  η μάχη στην Μονήν Σέκου  στις 8 Σεπτεμβρίου , όπου αμύνετο ο Γεωργάκης Ολύμπιος και ιδών το αδύνατον διασώσεως έβαλε φωτιά στην πυριτιδαποθήκην. Είναι το πρώτον ολοκαύτωμα της Επαναστάσεως!

Εδώ δυστυχώς τελείωσε η Επανάσταση στις Ηγεμονίες, όπου χάθηκαν πανάξιοι οπλαρχηγοί,   ο δε  Υψηλάντης βαδίζοντας προς Τεργέστην για να συνεχίσει τον Αγώνα στην Πελοπόννησον  συνελήφθη από αυστριακές αρχές φυλακίσθη  για επτά έτη μέχρι τον Νοέμβριον  του 1827.  Απεφυλακίσθη  και σε δύο μήνες απεβίωσε στην Βιέννην εν μέσω  βαθυτάτης πενίας!!! Στην Αυστρίαν επετράπη η είσοδος του Υψηλάντη με σκοπόν να αποσταλεί στην Αμερικήν όπως είχαν αποφασίσει μυστικώς στην σύσκεψη της Λουμπλιάνας  ο Ρώσος και ο Αυστριακός αυτοκράτωρ!

Το κίνημα απέτυχε κυρίως  επειδή ο Αυτοκράτωρ της Ρωσίας Αλέξανδρος ο Α΄ επέτρεψε στον τουρκικόν στρατόν να εισέλθει στις Ηγεμονίες!! Ευρίσκετο το διάστημα εκείνον σε σύσκεψη της Ιεράς Συμμαχίας στην Λουμπλιάναν και πρέπει να συμπεράνομεν ότι ο Μέτερνιχ και οι λοιποί τον επίεσαν για την πράξη αυτήν. Η εύνοια των ισχυρών προς τους οθωμανούς  από τότε μέχρι σήμερα διατηρείται αμείωτος! και φαίνεται σαν ισχυρή ενώ είναι αδύνατη και άτολμη. Αν δεν επετρέπετο τουρκικά στρατεύματα να εισέλθουν στις Ηγεμονίες και αν ο Τσάρος βοηθούσε όπως ήλπιζε και διέδιδε ο Υψηλάντης (λάθος εκτίμηση  έκαμε) συντόμως η οθωμανική αυτοκρατορία θα είχε εκδιωχθεί.  Και η Αυστριακή Αυτοκρατορία τεράστια σε έκταση εκείνην την περίοδον υπεστήριζε με φανατισμόν την οθωμανικήν ακεραιότητα!!! Έλληνα πόσον σε εμπαίζουν  πάντα οι πάντες!!!

Η Επανάσταση του Υψηλάντου στις Ηγεμονίες ήταν το έναυσμα,  το προοίμιον και ο προπομπός της Επαναστάσεως του 1821 και η 22α Φεβρουαρίου η ημέρα της επισήμου ενάρξεως. Πως θα την προβάλει  η  «Επιτροπή ‘21»;;

21 Φεβρουαρίου 2021

Μιχαήλ Στρατουδάκης

Ανασχηματισμος αναβαθμισεων!!!

Χωρίς καμμίαν ουσιαστικήν σπουδαιότητα έγινε ο ανασχηματισμός της Κυβερνήσεως. Έφυγαν μερικοί, ανεβαθμίσθησαν άλλοι και εισήχθησαν άλλοι μη αιρετοί!! Γιατί έγινε αυτό;  Ορισμένοι υφυπουργοί ανεβαθμίσθησαν σε αναπληρωτές Υπουργούς! Τι σημαίνει αυτό; Απολύτως τίποτε. Στο υπουργείον προϊσταται ο Υπουργός. Εκείνος έχει όλην την ευθύνην και δίδει τις δέουσες εντολές στους Γενικούς Διευθυντές και έτσι προχωρά η εργασία.  Όταν υπάρχουν αναπληρωτές υπουργοί και υφυπουργοί, ο υπουργός δεν κάνει τίποτε σε γενικές γραμμές, αλλά έχει το οφίτσιο. Έτσι του δίδεται η ευκαιρία να παρουσιάζεται στις τηλεοράσεις και τα Ραδιόφωνα και να λέει συνεχώς διάφορα πολλά των οποίων δεν τα εννοεί ο ακροατής. Προσωπική μου άποψη είναι  ότι κανείς Βουλευτής δεν έπρεπε να είναι μόνιμος κάτοικος τηλεοράσεων οι δεν Υπουργοί όταν έχουν κάτι για ανακοίνωση να καλούν στο γραφείον τους τους πολιτικούς συντάκτες αντί να περιφέρονται στα κανάλια. Δεν είναι ολίγον τι υποτιμητικόν ο υπουργός, ο κορυφαίος Δημόσιος Λειτουργός  να μεταβαίνει επιλεκτικώς  στον σταθμόν  -Χ-  που εργάζεται ένας δημοσιογράφος, αντί να συμβεί το αντίθετον; Και όταν πηγαίνει σε έναν σταθμόν ενημερώνωνται ελάχιστοι  ακροατές, ενώ όταν οι δημοσιογράφοι πάνε στο υπουργικόν γραφείον ενημερώνεται σχεδόν όλη η Ελλάδα. Πως δεν το  προέβλεψαν αυτό οι κατά περίπτωση υπουργοί;;;

Στο προκείμενον . Οι αλλαγές τι νόημα είχαν; Δεν ήταν καλοί υπουργοί ο  Βρούτσης και ο Θεοδωρικάκος; Να ζητήσει τις παραιτήσεις τους και να τους αντικαταστήσει με άλλους. Γιατί έγινε αναταραχή σ’ όλο το  Υπουργικόν Συμβούλιον; Κάθε νέος Υπουργός, δεν έχει γνώση του υπουργείου που αναλαμβάνει παρά σε ποσοστόν 5%-25 %!! Αν έχει ζήλον  και δεν μετακινηθεί  με ανασχηματισμό μπορεί να το αυξήσει στο 50%!! Αν μετακινείται συνεχώς σαν το διωκόμενον υπό του ανέμου κύμα τι θα προσφέρει στο υπουργείον; 

Ακούσαμεν νέους κλάδους υφυπουργών π.χ. κλάδος πλοίων (υπάρχει κλάδος λέμβων;), υφυπουργός εργασίας στο Υπουργείον Μεταναστεύσεως. Τι σημαίνει αυτό; Φροντίδα για επαγγελματικήν αποκατάσταση όσων έρχονται στην χώραν μας από 90 άλλα κράτη σε βάρος των Ελλήνων ανέργων;;;

Ακούσαμεν από τους παρουσιαστές του ανασχηματισμού ότι  «ο κεντρικός κορμός της Κυβερνήσεως δεν άλλαξε»!!! Που τον βρήκατε το όρον «κεντρικός κορμός»;;; Η κυβέρνηση είναι μία και τα μέλη της ισόβαθμα και ισόκυρα. Το γνωρίζετε αυτό κύριοι ενημερωτές; Το αυτό ισχύει και για τους τριακοσίους της Βουλής. Τους εψήφισεν ο Λαός για να φροντίζουν για αυτόν. Τι κάνουν;;

Ακούσαμεν για κάποιον μέλος της Κυβερνήσεως ότι  έχει διαφοροποιήσεις στον ερωτικον τομέα. Τι ενδιαφέρει τον Έλληνα αυτό;

Γενικώς από τον ανασχηματισμόν δεν προέκυψεν κάτι ουσιώδες. Μάλλον ικανοποιήσεις οικείων!  Αυτά δεν ενδιαφέρουν τον ΄Ελληνα ο οποίος μαστίζεται αγρίως και ζητά επιμόνως από τους πολιτευτές του εργασίαν γιατί δεινοπαθεί!! Η ανατροπή στον τομέα αυτόν, θα  είναι η πραγματική  και επιδιωκομένη αναβάθμιση!!

Μιχαήλ Στρατουδάκης

Η φραγκοσυκια στη μαγειρικη για θεσπεσια φαγητα

Γνωρίζομεν, όχι δυστυχώς  όλοι, τα  πολλαπλά και θαυματουργά ευεργετήματα, που παρέχουν στον ανθρώπινον οργανισμόν οι καρποί της Φραγκοσυκιάς, τα περίφημα φραγκόσυκα. Προσφέρουν προληπτικές και θεραπευτικές ιδιότητες. Τούτο έχει αποδειχθεί μέσω της Λαϊκής Θεραπευτικής του Μεξικού και των γύρω χωρών επί 800 έτη, αλλά και έχει διαβεβαιωθεί επιστημονικώς για ορισμένες ασθένειες από μελέτες τεσσάρων Πανεπιστήμιων επί τριάντα (30) έτη.

Οι καρποί έχουν σπουδαία θρεπτικά συστατικά, όπως Θερμίδες, Λίπος (Γ), Χοληστερόλη (ΧΓ), Υδατάνθρακες (Γ), Διαιτητικές Ίνες (Γ),  Πρωτεΐνη (Γ), Μεταλλικά Στοιχεία, Βιταμίνες.

Η φραγκοσυκιά χρησιμοποιήθηκε για πρώτην φορά από τους γηγενείς αγρότες για κατάπλασμα προς θεραπείαν φλεγμονωδών αποστημάτων, για την διόγκωση του σπληνός, την ελονοσίαν,  τους μώλωπες,  την περιποίηση των τραυμάτων, για τον διαβήτην, για πόνους στα αυτιά, τους οδόντες, ρευματικούς κλπ. Τόσα χρόνια πριν, όταν η ιατρική επιστήμη ήταν περιορισμένη, οι αγρότες  είχαν την λύση και την θεραπείαν!!

Εκτός αυτών όμως την  χρησιμοποιούσαν και ως τροφήν, με υποτυπώδεις ποικιλίες.

Προσωπικώς αξιοποιήσαμεν αυτήν την ιδιότητα του «φύλλου» της φραγκοσυκιάς και προέβημεν σε πειράματα στην μαγερικήν. Τα αποτελέσματα υπέρ θαυμαστά. Έχομεν κατασκευάσει δεκάδες συνταγές για φαγητά, για σαλάτες,  για σάλτσες, για πιλάφι, για σούπες, για γλυκά, για ποτά, για  μαρμελάδες και άλλα πολλά.

Στο βιβλίον μας «Τα Φραγκόσυκα» υπάρχουν περίπου 80 συνταγές απ’ όσα προηγουμένως ανεφέραμεν, ενώ στο υπό έκδοση  με τίτλον  «Η Ελληνική Μαγειρική» παραθέτομεν περισσότερες από 250 συνταγές και αποδεικνύομεν, ότι η Μαγειρική των Αρχαίων Ελλήνων, γιατί αυτήν εφαρμόζομεν,  σώζει ζωές και χαρίζει εδεσματικά γεύματα. Η αποφυγή των συγχρόνων βιομηχανοποιημένων τροφών, αποτελεί αμφίστομον ρομφαίαν για τον ανθρώπινον οργανισμόν. Παραθέτομεν ένα φαγητόν με «φύλλα»  φραγκοσυκιάς

«Αγροτική»

(Κρέας και «φύλλα» φραγκοσυκιάς)

Υλικά

  • «Φύλλα» φραγκοσυκιάς, διακόσια (200) γραμμάρια
  • Κρέας, τετρακόσια (400) γραμμάρια
  • Αρακάς, ογδόντα (80) γραμμάρια
  • Τεύτλα, πέντε (5) τεμάχια
  • Πιπεριά, μία (1) πράσινη
  • Κρεμμύδια, ένα (1)
  • Κάπαρη, ένα (1) φλυτζάνι του καφέ
  • Σέλινον, δύο (2) κλωνάρια μικρού μήκους
  • Ελαιόλαδον, ογδόντα (80) γραμμάρια
  • Λεμόνι, ένα (1) τον χυμόν
  • Αλάτι

Εκτέλεση

Βράζομεν το κρέας της επιλογής μας, ένα ή δύο είδη, τόσον όσον να βγάλομεν τον αφρόν τελείως. Χύνομεν το νερόν και βάζομεν νέον ζεστόν μικρή ποσότητα, και τοποθετούμεν όλα τα υπόλοιπα μέσα στην χύτραν, τα «φύλλα» φραγκοσυκιάς προβρασμένα, είναι κομμένα σε μικρά κυβάκια, τα τεύτλα και  η πιπεριά σε ροδέλες, τον αρακάν, το κρεμμύδι ψιλοκομένον, το σέλινον και αυτό ψιλοκομμένον, το λάδι και το αλάτι. Τα προσέχομεν στο βράσιμον, ώστε το νερόν να απορροφάται χωρίς να πλεονάζει και αν χρειασθεί προσθέτομεν  βραστόν πάντα σε ολίγην ποσότητα. Μέχρι το τελικόν βράσιμον πρέπει να έχουν απορροφηθεί σε μεγάλη ποσότητα τα υγρά όλα.  Ακολούθως τα βάζομεν σε πιάτον σαλάτας ρίχνοντας το λεμόνι και την κάπαρην.

Δοσολογία τριών (3) ατόμων.

Στις συνταγές έχομεν δώσει ονόματα Ελληνικά και αποφύγαμεν την δουλικήν ξενομανίαν, η οποία δυστυχώς στον  χώρον της μαγειρικής έχει εκτοπίσει, πλήρως την Ελληνικήν Γλώσσαν!

Φαγητά με βάση «φύλλα» φραγκοσυκιάς είναι και εδεσματικά, αλλά και πολλαπλώς ωφέλημα στον οργανισμόν. Χαρακτηριστική είναι η παρατήρησή μας. Αν στην περίοδον της κατοχής και της θανατηφόρου πείνας οι άνθρωποι γνώριζαν ότι τρώγονται τα «φύλλα» φραγκοσυκιάς, δεν θα είχε πεθάνει κανείς!! Το σημειώνομεν αυτό με έμφαση για να κινήσομεν το ενδιαφέρον του κοινού προς συνεχή χρήση φαγητών εκ φραγκοσυκιάς.

Καλή σας όρεξη και αν δυσκολευτείτε στην παρασκευήν είμαι στην διάθεσή σας στο τηλ.  6944 710937

                                                  Μιχαήλ Στρατουδάκης

Τρωτε τουλαχιστο 10 φραγκοσυκα την ημερα!!

Γενικά

Φραγκόσυκο. Το θαυματουργό καλοκαιρινό  φρούτο το οποίον εξακολουθεί να είναι άγνωστο στο μέγιστο μέρος του Ελληνικού πληθυσμού, αλλά και περιθωριοποιημένο. Μέχρι και την δεκαετία  του 1960 στους τόπους όπου φύεται. οι καρποί του   ήταν περιζήτητοι  για την θαυμασία γεύση, γλυκύτητα και δροσιά τους.  Μετά ταύτα εγκατελείφθησαν πλην λίαν ελαχίστων εξαιρέσεων. Για τις ευεργετικές προσφορές τους στον άνθρωπον κανείς δεν γνώριζε. Τους χρόνους πριν το 1960  εκτός  από τροφήν των ανθρώπων οι καρποί, χρησιμοποιούσαν και τους φλοιούς για τροφή ζώων.  Τα πάντα όμως χάθηκαν με την πάσης μορφής αστικοποίηση της ζωής πάντων και της κυριαρχίας των βιομηχανικών ή εισαγομένων.

Από την απόλυτην εγκατάλειψη βγάλαμεν τα φραγκόσυκα το 2007 με την έκδοση του βιβλίου μας «Τα Φραγκόσυκα». Πολλοί  βοηθήθηκαν  και τα χρησιμοποίησαν ως πηγήν  εσόδων, άλλοι στον πρωτογενή τομέα και άλλοι στον δευτερογενή. Η προσπάθεια συνεχίζεται παρά τα μεγάλα εμπόδια  που συναντούν  οι καλλιεργητές από την βαθείαν άγνοιαν που έχει το καταναλωτικόν κοινόν για αυτά. Ένοχον είναι και το Υπουργείον Γεωργικής Αναπτύξεως, καθότι δεν μερίμνησε για την ενημέρωση του κοινού περί του θαυματουργού  αυτού  φυτού.

Θεραπευτικές ιδιότητες

Τα φραγκόσυκα είναι  ένα όπλον υπέρ του οργανισμού και προσφέρει προληπτικές  και θεραπευτικές ιδιότητες σε κορυφαίον βαθμόν. Πρόκειται για καρπούς με θαυματουργές  ικανότητες. Αυτό δεν είναι ούτε σχήμα λόγου, ούτε υπερβολή αλλά η ωμή πραγματικότητα η οποία είναι παντελώς άγνωστη στους Έλληνες. Ας δώσομεν μερικά παραδείγματα.

Σακχαρώδης Διαβήτης

Η συμβολή των φραγκόσυκων στην μείωση της γλυκόζης είναι φανταστική. ΄Έχομεν αναρίθμητες περιπτώσεις εμπειρικής θεραπευτικής από τις χώρες της Κεντρικής Αμερικής

Αν εξαιρέσομε όμως τις εμπειρικές παρατηρήσεις και διαβεβαιώσεις στις χώρες αυτές, όπου οι κάτοικοι καταναλίσκουν φραγκόσυκα και «φύλλα» ως υπογλυκαιμικόν μέσον, δηλαδή όταν η γλυκόζη ευρίσκεται σε υψηλά επίπεδα, οι επιστημονικές έρευνες μελέτησαν και επιβεβαίωσαν πλήρως τις πρακτικές αυτές χρήσεις. Στην ανάγκη πραγματοποιήσεως επιστημονικών ερευνών, ωθήθησαν οι μελετητές, από την σταθερή προτίμηση, των τοπικών κοινωνιών όλου του Μεξικού στην φραγκοσυκιά, ως τροφής, αλλά και ως φυτού κατά των συμπτωμάτων του διαβήτη. Τα «φύλλα» της φραγκοσυκιάς ενδείκνυνται για την αντιδιαβητική θεραπεία. Γενικώς οι επιστημονικές έρευνες ανελήφθησαν από τέσσερα Πανεπιστήμια. Μεξικού, Αριζόνας, Τέξας και Ισραήλ. Ταύτα εκινήθησαν  μόνα τους, χωρίς κοινήν συνεργασίαν. Επί τριάντα χρόνια ανακοίνωναν τις παρατηρήσεις τους σε επιστημονικά περιοδικά. Το γενικόν συμπέρασμα το οποίον προέκυψε από τις χιλιάδες μελέτες ήταν ότι τα φραγκόσυκα μειώνουν την γλυκόζη και θεραπεύουν τον Σακχαρώδη Διαβήτη.

Χοληστερίνη, Ενίσχυση του ανοσοποιητικού

Από τις αυτές τριακονταετείς  Πανεπιστημιακές  μελέτες και έρευνες απεδείχθη επίσης περιτράνως ότι τα φραγκόσυκα περιορίζουν αισθητώς την χοληστερίνη στο αίμα και την διατηρούν σε σταθερά και ασφαλή επίπεδα. Η μείωση είναι απροσδόκητη και προκαλεί την απόλυτη ικανοποίηση των ασθενών. Η καταπολέμηση της χοληστερίνης  οφείλεται στην πηκτίνη, η οποία είναι  βασικόν βιολογικόν στοιχείον  του φραγκόσυκου. Παρ΄ όλον που η πηκτίνη περιέχεται  σε πολλά φρούτα και λαχανικά, εν τούτοις θεωρείται πως αυτή του φραγκόσυκου είναι πολύ ισχυρή από τις άλλες πηγές. κάτι που έχει στρέψει την προσοχήν των επιστημόνων σε εκτεταμένες έρευνες για την προστασίαν της υγείας με το φραγκόσυκο. Το ανοσοποιητικό σύστημα δυναμώνει σε μέγιστο βαθμό. Αυτό οφείλεται στο πλήθος βιταμινών  που περιέχουν τα φραγκόσυκα και στην μεγάλην περιεκτικότητα σ’ αυτά. Την περίοδον αυτήν της πανδημίας, ο ανθρώπινος οργανισμός έχει  ανάγκην ένα ισχυρόν ανοσοποιητικόν .σύστημα. Γι αυτό τρώτε άφθονα φραγκόσυκα.

Καρδία, καρκίνος

Τα οφέλη της φραγκοσυκιάς για την καρδίαν οφείλονται στην ουσίαν κακτίνη, η προσφορά της οποίας είναι κολοσσιαία για τον ανθρώπινον οργανισμόν. Η κακτίνη περιέχει και την ανχαλίνην η οποία έχει σπουδαίες καρδιοτονωτικές ιδιότητες. Πρόκειται για αλκαλοειδές  το οποίον ανεκαλύφθη προ 200 ετών.

Το σύνολον του πλήθους των βιταμινών και μετάλλων που υπάρχουν στα φραγκόσυκα δίνει πανίσχυρα όπλα  στον οργανισμόν όχι  μόνον να αμύνεται κατά του καρκίνου αλλά να μάχεται αυτόν. Τα θετικά αποτελέσματα είναι άφθονα.

Άλλες ασθένειες

Φυτόν και καρπός φραγκοσυκιάς έχουν ευργετικές προληπτικές και θεραπευτικές ιδιότητες κατά δεκάδων ασθενειών μεταξύ των οποίων.

  • Κατά  της υπερτροφίας του προστάτου
  • Κατά πνευμονικών παθήσεων
  • Κατά τυμπανισμού
  • Κατά φλεβίτιδος
  • Κατά διουρητικής δυσκολίας ως καθαρτικά των νεφρών
  • Κατά της μέθης

Είναι άκρως χωνευτικά  και λοιπά άλλα.

Αντιπυρικό

Η φραγκοσυκιά είναι σημαντικό αντιπυρικό μέσον. Δυστυχώς το Ελληνικό Κράτος δεν κάνει χρήση αυτής και οι πυρκαγιές κατακαίνε τα δάση μας κάθε χρόνο. Γι αυτήν την σημαντικήν προσφορά  σε άλλον σημείωμα.

                                        Μιχαήλ Στρατουδάκης

Εδοθησαν οδηγιες περι γενετησιου ομιλιας;

Δεν έμεινε θέμα στο οποίον οι υπεύθυνοι να μη ασχολήθησαν και να ενημερώνουν το κοινόν πως θα συμπεριφέρεται και λίαν καλώς έπραξαν. Και κατά την διάρκειαν των περιοριστικών μέτρων και μετά κατά την σταδιακήν άρση αυτών. ‘Όταν επεβληθησαν οι περιορισμοί, είχαμεν καθημερινήν ενημέρωση τι να πράξομεν και τι να αποφεύγομεν. Τα απαγορευμένα συνοδευόταν και με πρόστιμα. Οι Τηλεοράσεις  ησχολούντο μονίμως με το αντικείμενον αυτό.

Από χθες με την προβλεπομένην άρση των περιορισμών οι επαναλήψεις περί του πράττειν και μη πράττειν είναι ατέρμονες.

Μέσα στον καταιγισμόν των ενημερώσεων δεν ακούσαμεν, ή καλύτερα δεν άκουσα εγώ, γιατί ίσως και να έγινε, αναφορά στον τρόπον λειτουργίας της γενετησίου ομιλίας κατά τις ημέρες του εγκλεισμού μεταξύ των συζύγων. Η μη κόπωση και η συνεχής παραμονή οίκοι, ευνοούσαν αυτήν την πράξη. Όμως κανείς δεν γνώριζε αν έπρεπε  να προβεί σ’ αυτήν, αν κινδύνευε  να μολυνθεί,  και τι τρόπον να χρησιμοποιήσει για προφύλαξη, ώστε να λάβει χώραν ασφαλώς. Αν υπήρχεν κίνδυνος και η απόσταση έπρεπε να τηρείται καλόν θα ήταν να γνωστοποιηθεί από την πολυμελή Ειδικήν Επιτροπήν. Εν εναντία περιπτώσει πάλιν έπρεπε να γίνει ανάλογη ενημέρωση.

Η αναφορά αυτή δεν είναι αστείον, ή ειρωνεία ή κάτι άσχετον με την πραγματικότητα. Είναι άκρως σοβαρή  και επιστημονική και από την πλευράν αυτήν την θίγομεν. Ως οργανικήν ανάγκην και ως σωματική λειτουργία η οποία δεν πρέπει να περιφρονείται και την οποίαν δεν είναι λογικόν να απαγορεύσει ο αόρατος θανατηφόρος εχθρός.

Από την άλλην πλευράν έχομεν το οξύ Δημογραφικόν πρόβλημα και θα πρέπει να δοθούν εξηγήσεις από τούδε και στο εξής πως θα κινούνται οι σύζυγοι.  Και το φλέγον αυτό, θέμα χρειάζεται υποστηρίξεως και έπρεπε να την  έχει λάβει κατά τις ημέρες του εγκλεισμού. Αν δεν υπήρχαν εμπόδια από πλευράς μολύνσεως, θα έπρεπε να είχε προβλεφθεί, όπως συνέβη με χιλιάδες εργαζομένους και επιχειρήσεις, ότι, όσες γυναίκες τέξουν εντός του Δεκεμβρίου 2020 θα λάβουν εφ άπαξ, έκτακτον επίδομα 2.000 Ευρώ, πέραν του καθιερωμένου για τους τοκετούς.

Θα ήταν ένας ευχάριστος ευαγγελισμός για το Δημογραφικόν.

                                        Μιχαήλ Στρατουδάκης

                                                  1/5/2020

Ισχυρο οπλο κατα του κορωναϊου η φραγκοσυκια

Μέγιστον όπλον του ανθρωπίνου οργανισμού στην άμυνά του κατά των πάσης μορφής εχθρών είναι η ισχυρή άμυνα. Το ισχυρόν ανοσοποιητικόν σύστημα. Όπου αυτό είναι ισχυρόν ο ανθρώπινος οργανισμός καταφέρνει να επιφέρει πλήγματα στα μικροβια  και να αποφεύγει τις συνέπειες από την δράση αυτών.

Για να έχει ο άνθρωπος ισχυρόν ανοσοποιητικόν σύστημα, πρέπει να το τροφοδοτεί με τα κατάλληλα  τροφικά «όπλα». Τα αποτελεσματικώτερα όλων είναι οι φυτικές τροφές, ανεπεξέργαστες βιομηχανικώς. Δηλαδή η ωμοφαγία.

Λαχανικά, όσπρια, φρούτα, χορταρικά. Η προσφορά τους είναι αδιαμφισβήτητη. Και η χρήση αυτών συν ορισμένες άλλες τροφές, κρέας, ιχθείς, οίνος αποτελούν την περίφημην Ελληνικήν διατροφήν, που οι σύγχρονοι κακώς αποκαλούν «μεσογειακήν». Τις εφήρμοζαν αλλά και τις συνιστούσαν με πειστικά επιχειρήματα, ο Πυθαγόρας και ο Ιπποκράτης. Διαχρονικώς η ανθρωπότητα τηρούσε τις οδηγίες τους και είχε ευεργετικά αποτελέσματα.

Ο Φερεκύδης από την Σύρον π.χ. για τον οποίον σκωπτικώς έλεγαν ότι  έτρωγεν όλην την παραγωγήν κρεμμυδιού του νησιού και δεν άφηνε τίποτε στους κατοίκους για εμπόριον, έζησε εκατόν (100) χρόνια!! Η παρατήρηση αυτή των Συριανών, δηλοί αμεσώτατα, ότι οι φυσικές και φυτικές τροφές συμβάλλουν τα μέγιστα στην μακροζωΐαν με ταυτόχρονην αραγήν υγείαν.

Σήμερα η νεολαία αλλά και οι μεγαλύτεροι νεοαστοί, απεχθάνονται το σκόρδον γιατί αποπνέει ιδιάζουσαν οσμήν. Αν γνώριζαν όμως τα ευεργετικά του αποτελέσματα θα το έτρωγαν καθημερινώς.

Στις φυτικές τροφές πρέπει να συμπεριλάβομεν και την φραγκοσυκιά. Πρόκειται  για φυτό με πλούτο βιταμινών και άλλων όπλων, προς ενίσχυση του αμυντικού συστήματος του οργανισμού.  Τα ευεργετικά της αποτελέσματα διεπιστώθησαν  και εφαρμόζονται  εκατοντάδες χρόνια από τους κατοίκους του Μεξικού.

Πανεπιστημιακοί ερευνητές ηθέλησαν να εξακριβώσουν αν τα όντως αναφερόμενα ευεργετικά αποτελέσματα από τους ιθαγενείς του Μεξικού, έχουν ουσιώδη αποτελέσματα.  Η επιβεβαίωση ήλθε άκρως θετική.

Τέσσερα Πανεπιστήμια με συνεχείς έρευνες τριάντα ετών απέδειξαν ότι η φραγκοσυκιά  θεραπεύει τον Σακχαρώδη Διαβήτην τύπου ΙΙ, την Χοληστερίνην και δυναμώνει το Ανοσοποιητικόν σύστημα.

Για την περίοδον που διανύομεν αυτό το φυτόν θέλομεν. Την φραγκοσυκιάν για να δυναμώσει το ανοσοποιητικόν μας σύστημα ώστε να αντέξει τις επιθέσεις του ιοβόλου ιού. Η Φραγκοσυκιά, για την Ελλάδα ήταν ξεχασμένη από όλους, (στην επιφάνεια ήλθε με το βιβλίον «Τα Φραγκόσυκα» του Μιχαήλ Στρατουδάκη) αποτελεί αρίστην πηγήν ενδυναμώσεως του οργανισμού, αλλά και προληπτικόν και θεραπευτικόν όπλον δεκάδων ασθενειών. Περιέχει   Πρωτεΐνες, Μεταλλικά στοιχεία (Ασβέστιον. Σίδηρον, Μαγνήσιον, Φώσφορον. Κάλιον, Θείον, Χαλκόν, Σελήνιον, Ψευδάργυρον) και  Βιταμίνες (Α, Β1, Β2, Β3, Β6, Β12, Βιταμίνη C, Βιταμίνη E, Φολάτη).  

Φυτόν, καρποί και άνθη, εκτός των ανωτέρω τριών περιπτώσεων που μόλις ανεφέραμεν, είναι επίσης αμυντικά και θεραπευτικά για τον καρκίνον, τις καρδιαγγειακές παθήσεις, την υπερπλασίαν του προστάτη, την φλεβίτιδα, τον τυμπανισμόν, τις πνευμονικές παθήσεις, την φυματίωση, την διούριση, είναι καρδιοτονωτικόν, αντιφλεγμονώδες, κατά της μέθης, κατά του δοθιήνος, κατά της δυσπεψίας, υποβοηθητικόν στον έρωτα. Υποβοηθητικόν στην χώνεψη και την ομαλήν πέψιν.

Συνταγές Ελληνικής Διατροφής με βάση την Φραγκοσυκιάν υπάρχουν καταγεγραμμένες  στο υπο έκδοση βιβλίον μας «Ελληνική Διατροφή».

Συνιστούμεν εκθύμως την σύντομην προσαρμογήν του κοινού και στο νέον αυτόν τροφικόν μέσον.  Τώρα δεν υπάρχουν καρποί. Συνηθίσετε να τρώτε τα «Φύλλα» μαγειρευμένα όπως σας υποδεικνύω στις πολυάριθμες συνταγές.

 Είναι άκρως επιβεβλημένη η υποστήριξη του ανοσοποιητικού μας συστήματος τώρα που βάλλεται δεινώς από την πανδημίαν. Οργανισμοί ισχυροί άντεξαν την νόσον.

Εσείς γιατί να μη υποστηρίξετε τον οργανισμόν σας;  Η φραγκοσυκιά  είναι ανώτερη από όλα τα άλλα στην ενδυνάμωση του ανοσοποιητικού συστήματος. Δεν το γνωρίζουν πολλοί. Ευκαρία και να το μάθουν και να υλοποιήσουν. Το απαιτούν οι καιροί. οι οποίοι δεν είναι μενετοί.

                                        Μιχαήλ Στρατουδάκης

 

                  

Σπανια παραδοσιακη συνταγη ψητου

Ψητό Λαμπρής στην Αμοργό.

Ψητό Λαμπρής στην Αμοργό. Πρόκειται για το σπουδαιότερο γεύμα των Αμοργίνων, το οποίον μέχρι πριν ολίγα χρόνια παρεσκευάζετο μόνον το Πάσχα. Είναι το «βασιλικώτερο» γεύμα. Φαγητό εξαιρερτικώς πολυπόθητο. Πριν ολίγα χρόνια εψήνετο μόνον το Πάσχα του οποίου είναι το «σήμα κατατεθέν» της γευσρικότηας. Εσχάτως χρησιμοποιείται και άλλες  εόρτιες ημέρες πλην του Πάσχα. Παρατίθεται στο τέλος  και ο τρόπος ψησίματος, ο οποίος σήμερα με την «μυσταγωγικήν» εκείνην διαδιακσίαν δεν τηρείται, διότι όλοι αναθέτουν τα «ψητά» στον αρτοποιόν  και αυτός τα ψήνει,  στον με ηλεκτικόν ρεύμα θερμαινόμενον φούρνον και φυσικά με απώλειαν γευστικότητας και μυρωδιάς από τον παραδοσιακόν

Υλικά

  • Αρνί ή κατσίκι, ένα (1) ολίγων μηνών
  • Εντόσθια, όλα του σφαγίου
  • Ρύζι, έναν (1) κιλόν
  • Κρεμμύδι, ένα (1)
  • Αυγά, πέντε (5)
  • Άνηθος
  • Μυτζήθρα, τετρακόσια (400) γραμμάρια τριμμένη
  • Πιπέρι,
  • Κανέλλα,
  • Αλάτι,
  • Νερό, μισόν (1/2) κιλό
  • Δεντρολίβανος

Εκτέλεση

Φάση Α΄Προετοιμασία σφαγίου

Στο προς ψήσιμον με γέμιση αρνί, πρέπει να έχει ανοιγεί στην κοιλιάν μία μικρή οπή κατά την σφαγήν και μέσω της οποίαν έχουν αφαιρεθεί όλα τα εντόσθια. Πλένεται και μένει ολίγες ώρες να στεγνώσει. Τα  πόδια από το γόνατον και κάτω έχουν αφαιρεθεί. Πριν την γέμιση πλένεται με αλατόνερον το οποίον έχομεν προηγουμένως διαλύσει και χρησιμοποιούμεν δενδρολίβανον ως μέσον πλυσίματος εσωτερικώς κυρίως.

Φάση Β΄Παρασκευή γεμίσεως.

Το ολόσωμον αρνί ψήνεται γεμισμένον. Αναλόγως του μεγέθους του «ψητού», χρησιμοποιούμεν τρία τέταρτα (3/4), ή ένα (1) κιλόν ρύζι. Το βράζομεν ελαφρώς, τόσον ώστε το ρύζι να έχει καταστεί ελαφρώς φαγώσιμον. Χύνομεν το νερόν ώσπου να μείνει στεγνόν. Εν τω μεταξύ έχομεν τεμαχίσει όλα τα μέρη των εντοσθίων σε ψιλά κομμάτια και τα τηγανίζομεν ελαφρώς με το κρεμμύδι το οποίον έχομεν και αυτό τεμαχίσει σε ψιλά κομμάτια. Το  παρασκεύασμα αυτό το  ρίχνομεν στο ρύζι προσθέτοντας τα αυγά, το πιπέρι, την κανέλλαν, το αλάτι  και  την τριμμένην μυτζήθραν.(Η εντοπίας παραγωγής είναι ιδανική). Τα ανεκατεύομεν καλώς με ξυλίνη  κουτάλα.

Φάση Γ΄Γέμισμα

Το μείγμα τοποθετείται στην κοιλιά του «ψητού» με κουτάλαν και ισομερώς σ’ όλον το μήκος. Ρίχνομεν επίσης και το νερόν με προσοχήν σ’ όλον το εσωτερικόν του αρνιού. Κατόπιν ράβομεν το κενόν της κοιλιάς. Ράβομεν και τον λαιμόν από τον οποίον έχει αφαιρεθεί το κεφάλι. Σε κάποιαν οπήν του ραψίματος διεισδύομεν κλωνάρι δενδρολίβανου με τον βλαστόν φυσικά προς τα μέσα. Το αυτόν ακριβώς πράττομεν και στον πρωκτόν. Βάζομεν το «ψητόν» σε βαθειάν  πήλινην λεκάνην, αφού προηγουμένως έχομεν τοποθετήσει στην βάση καλάμια ή χοντρές κληματόβεργες, ώστε το  προς ψήσιμον αρνί  να μη ακουμπά στο δάπεδον της λεκάνης.

Φάση Δ’ Ψήσιμον

Το Μ. Σάββατον το βράδυ, περί ώραν 8 μ.μ.  ανάβεται ο φούρνος με τα ξυλόκλαδα για μίαν ώραν (ενδέχεται πολύ ολιγώτερον αν το πρωί είχε χρησιμοποιηθεί για ψήσιμον ψωμιού και, αμέσως τοποθετούνται τα «ψητά», είναι και της γειτονιάς και κλείνεται. Μετά το πέρας της Αναστάσεως, γίνεται έλεγχος της πορείας των ψηνομένων. Από κάθε λεκάνην αφαιρούνται τα λιπώδη υγρά που υπάρχουν κάτω από τα καλάμια και κλείνεται πάλιν το στόμιον του φούρνου. Το πρωί ο υπεύθυνος, ανοίγει ελαφρώς την πλάκαν του στομίου του φούρνου και τον αφήνει έτσι μέχρι το μεσημέρι που θα γίνει η έξοδος των ψητών από τον φούρνον. Έχουν ήδη ψηθεί προ πολλού, απλώς για να διατηρούνται ζεστά γίνεται αυτή η κίνηση. Καλή όρεξη στο εδεσματικόν αυτό γεύμα.

Κορωναϊος και πανικος

Ολόκληρες οι περιληπτικές σελίδες των ηλεκτρονικών εφημερίδων κατακλύζονται από μιαν και μόνον είδηση. Για την επιδημίαν του Κορωναϊού. Ανάλογα και με τον έντυπον τύπον αλλά και τα ειδησεογραφικά δελτία των Τηλεοράσεων και των Ραδιοφώνων.  Η περίπτωση έχει λάβει τεράστιες διαστάσεις και προκαλεί μεγάλες ανησυχίες στο κοινόν το οποίον αυτήν την στιγμήν ευρίσκεται στο σπίτι, αναγκαστικώς παρακολουθεί αδιαλείπτως την Τηλεόραση αφού δεν έχει την  δυνατότητα να βγεί από αυτό, να   ασχοληθεί με οτιδήποτε άλλο, ακόμα και με έναν απλούν περίπατον και να μη ακούει το θανατικόν του Κορωναϊού. Η ακατάπαυστη αναφορά στο θέμα έχει φέρει σε πλήρη απόγνωση το κοινόν το οποίον μάλλον αρχίζει να πανικοβάλλεται αγρίως, ανυπερασπίστως, αλλά και επικινδύνως!

Θα πρέπει να γίνει άρδην αλλαγή στον ειδησεογραφικόν  τομέα. Το δελτίον του Υπουργείου Υγείας την 6ην απογευματινήν καθ’ εκάστην, είναι αρκετόν για να ενημερώσει το κοινόν περί της πορείας της επιδημίας. Εκφέρεται κατά τρόπον λιτόν σύντομον και δεν δημιουργεί πανικόν. Τόσον ο κύριος Τσιόρδας όσον και ο κ. Χαρδαλιάς, ενημερώνουν  και συστήνουν  χωρίς να προκαλούν φόβον και ταραχήν στο κοινόν. Ανακοινώνουν  αυτό που θέλει  και πρέπει να μάθει το κοινόν και τίποτε περισσότερον

Στις Τηλεοράσεις δεν συμβαίνει το ίδιον. Εκεί οι ειδήσεις  στα δελτία έχουν χαθεί και την θέση τους έλαβαν  συνεντεύξεις, στις οποίες έχουν ομιλήσει όλοι οι Καθηγητές Πανεπιστημίων Ελλάδος και μερικοί εξωτερικού,  όλων των ειδικοτήτων, ιατροί, νοσηλευτές, εργαζόμενοι στα Νοσοκομεία κλπ.  Και κάπου είναι επόμενον να έχομεν και κάποιες αντιθέσεις επιστημόνων ή παράπονα εργαζομένων, παρά το ότι η Κυβέρνηση τα γνωρίζει αυτά και προσπαθεί να τα βελτιώσει.

Πέραν αυτών έχομεν ευρείες προβολές των θανάτων σε άλλες χώρες, εικόνες σειράς ολόκληρης φερέτρων κάτι  το απαράδεκτον, αναφορές ότι οι εκκλησίες θα τεθούν στην αποθήκευση  φερέτρων και δεν γνωρίζω τί άλλα ακούγονται

Πάντα ταύτα έχουν κλονίσει την ηρεμίαν του κοινού και όσον συνεχίζεται αυτή η ειδησεογραφική  καταιγίδα για τον Κορωναϊόν, τόσον δεν θα υπάρχει ηρεμία σε κανένα. Θα αυξηθούν δε σε μεγάλον βαθμόν και οι ψυχικές διαταραχές

Οι Τηλεοράσεις πρέπει να αλλάξουν θεματολογίαν. Να στραφούν αποκλειστικώς σε ειδήσεις, όσες υπάρχουν Ελληνικες και ξένες, άσχετες φυσικά με την επιδημίαν. Με αναδρομήν στην Ιστορίαν, την Μυθολογίαν,  τον Ελληνικόν Πολιτισμόν, την διαχρονικήν δημιουργικότητα του Έλληνα. Πεδία ανεξάντλητα σε επωφελή ενημέρωση. Πεδία που αναδεικνύουν την μεγαλοσύνην της Ελλάδος διαχρονικώς, η οποία δυστυχώς έχει θολώσει επικινδύνως.

Κατ΄ επανάληψη μας δίδεται ως είδηση ότι τα χωριά Εχίνος  και Δαμασκηνιά είναι αποκλεισμένα και αποστέλλονται ρεπόρτερς από την Θεσσαλονίκην, να πουν τι;; ‘Ότι  η είσοδος στα χωριά φυλάσσεται  από την αστυνομίαν και δεν εισέρχεται κανείς! Σε τι ωφελούμεθα;; Μάλλον ψυχοπλακωτική είναι η είδηση!

Παράκληση όπως περιοριστούν στο ελάχιστον ειδήσεις που ταράσσουν την λιγοστήν ηρεμίαν του κοινού.

                                        Μιχαήλ Στρατουδάκης