Αρχείο κατηγορίας Ειδήσεις

Τα άρθρα αυτής της κατηγορίας περιέχουν ειδήσεις και νέα.

Καταστροφη των Ψαρων – 21η Συνεχεια

Τα Ψαρά είναι νησάκι εκτάσεως 40 τετρ. χιλιομέτρων στο Βόρειον Αιγαίον δυτικώς της Χίου. Προεπαναστατικώς ανέπτυξε σπουδαίον εμπορικόν στόλον, ασχολούμενον με εμπόριον και μεταφορές τροφίμων,  αλλά και ασκώντας νηοψίες στα πλοία διαφόρων κρατών που   τροφοδοτούσαν την Κωνσταντινούπολη αλλά και όσους εμπορευόταν στα παράλια της Μικράς Ασίας. Ήθελαν  να επιφέρουν πλήγμα στην οθωμανίαν. Η υπέρμετρη αυτή νηοψία είχε θεωρηθεί  μάλλον ως μορφήν πειρατείας από τους εμπορευομένους!  Δεν έπαυσε  να  αποφέρει  πολλά οφέλη στο νησί των Ψαρών, τους πλοιοκτήτες αλλά και  τους ναυτικούς. Τα αρπαγέντα με προορισμόν την Κωνσταντινούπολη αλλά και τα κέρδη από  κανονικόν εμπόριον, μοιραζόταν σε τρία  μέρη. Στον Ιδιοκτήτην, στον Πλοίαρχον και στους Ναύτες. Για τον λόγον αυτόν οι εργαζόμενοι επί των Ψαριανών Πλοίων δεν υπελόγιζαν ούτε κόπους, αλλά ούτε κινδύνους . Ορμούσαν με πάθος στην κίνηση του πλοίου. Αυτό τους ενδιέφερε. Στάση του πλοίου για κανέναν λόγον δεν ήταν επιτρεπτή.

Οι πρόξενοι των διαφόρων αυλών που ευρίσκοντο στην Σμύρνην είχαν ενοχληθεί υπερμέτρως από τις νηοψίες των Ψαριανών ώστε έστειλαν  στις 12 Δεκεμβρίου 1823 επιστολήν διαμαρτυρίας προς τους Δημογέροντες του Νησιού, πως αν δεν σταματήσουν τις νηοψίες στον λιμένα της Σμύρνης, εκεί ευρίσκοντο πολλοί πρέσβεις, θα υποστούν εκδίκηση από τους ισχυρούς της ευρώπης! Να την πάλιν η ευρώπη προστάτης της οθωμανίας και επίβουλος των Ελλήνων! Ό,τι γίνεται μέχρι και σήμερα!!! Πήραν όμως γενναίαν απάντηση από το νησίδιον των 40 τ.χ. και των 7.000 κατοίκων, κάτι που δεν συμβαίνει σήμερα από μίαν Ελλάδα 10 εκατομμυρίων κατοίκων, συνεχώς ταπεινουμένων από την μαμά ευρώπην. Διεμήνυσαν στους πρέσβεις.

  • Ο πόλεμος ημών κατά των οθωμανών είναι εθνικός και όχι ληστρικός και διαφέρει πολύ από τον των Ρώσων και των Άγγλων. (Σ.σ. και αυτοί έκαναν νηοψίες αλλά πρωτίστως στα Ελληνικά πλοία!!!)

Η κυριαρχία των Ψαριανών στο Αιγαίον εμετριάσθη με την κήρυξη της Επαναστάσεως και τα εμπορικά των δυτικών απέκτησαν σχετικήν πρωτοβουλίαν στον εμπορικόν τομέα. Αν δε καταστρεφόταν τα Ψαρά αυτό θα ήταν μεγάλον κέρδος για τους δυτικούς εμπόρους και φυσικά  και τους οθωμανούς.

Οι συμφορές των οθωμανών από την δράση των Ψαριανών ήταν μεγάλες. Ο σουλτάνος Μαχμούτ ο Β΄ είχε εξαγριωθεί υπερμέτρως και ήθελε να δει ποιά είναι τα περιβόητα  Ψαρά. Ζήτησε να του φέρουν έναν  χάρτην. Όταν του τα έδειξαν έγινε πιο θηρίον και είπε «αυτή η κουτσουλιά τα βάζει μαζύ μας;»  Και με το νύχι του έξυσε τον χάρτην και την διέγραψε. Και λέει στον Χοσρέφ. «κάμε και εσύ το ίδιο στην πράξη. Εξαφάνισέ τα!!!!!!!!» (Ναύαρχος Κ. Νικόδημος, Υπόμνημα περί της νήσου των Ψαρών Αθήνησι 1862).

Ο Χοσρέφ ανέλαβε την επιχείρηση και συγκέντρωσε έναν τεράστιον όγκον ναυτικών δυνάμεων πρωτόγνωρον αποτελούμενον από 140 πλοία ήτοι 2 πλοία γραμμής, 5 φρεγάτες, 45 δρόμωνες και 88 μεταγωγικά στα οποία επέβαιναν  14.000 στρατιώτες!!

Οι κάτοικοι του νησιού από 7.000 είχαν αυξηθεί λόγω προσφύγων από Χίον, Μοσχονήσια, Κυδωνίες αλλά και την μετάκληση 1.000 Θετταλομακεδόνων  μισθωτών προς  αναπλήρωση του εντοπίου ανδρικού πληθυσμού όστις ήταν  στα πλοία ανήρχοντο δε  όλοι σε 30.000. Στο νησί υπήρχαν 150 κανόνια, πολλά από τα οποία είχε στείλει ο Βαρβάκης από την Ρωσίαν. (Ο Ιωάννης Βαρβάκης γεννήθηκε στα Ψαρά . Υιός του Ανδρέα Λεοντή. Βαρβάκης ονομάσθη από το πτηνόν Βαρβάκι ή Βαρβακιά που έχει λαμπερά μάτια, επειδή και του νεαρού Ιωάννη ήσαν έντονα. Το παρεπώνυμον του άρεσε και το  καθιέρωσε ως επώνυμον Ήταν μέγας ευεργέτης. Στην τσαρικήν Ρωσίαν το όνομα  Βαρβάκης είναι τίτλος ευεργέτου).

Ο οθωμανός ναύαρχος  με ενισχυμένον και άλλον τον στόλον κατά 60 πλοία από Λέσβον εφάνη έμπροσθεν των Ψαρών στις 20 Ιουνίου και άρχισε να πυροβολεί απαύστως. Οι Ψαριανοί είχαν οχυρώσει καλώς το τείχος, αλλά ήταν ανίσχυρον να αντέξει. Το υπάρχον ανδρικόν δυναμικόν αλλά και οι μισθωτοί Θετταλομακεδόνες δεν είχαν εξασκηθεί σε χερσαίον πόλεμον. Το νησί ήταν ικανόν για ναυτικούς αγώνες.  Οχύρωσαν  έναν υπερκείμενον λόφον την Μαύρην Ράχην και εντός του περιβόλου είχαν και την πυριταποθήκην.  Οι πυροβολισμοί εγίνοντο σε διάφορα σημεία του νησιού. Ισχυρή ήταν στην θέση Κάναλος αλλά οι Ψαριανοί εδώ δεν αντιμετώπιζαν οθωμανούς πυροβολητές αλλά ευρωπαίους έμπειρους και εύστοχους στην σκόπευση.  Ο καπνός από τους πυροβολισμούς «εξαφάνισε» το νησί. Ήταν  αόρατον. Ο Χοσρέφ έδωσε εντολή να βγούνε στην ξηρά ένοπλοι αρκετοί. Εβγήκαν αλλά πυροβολήθηκαν και επέστρεψαν άπραγοι! Την επομένην 21 Ιουνίου, διέταξε νέαν επίθεση και απόβαση. Οι  Ψαριανοί με τις δυνάμεις τους αντέστησαν και ο Χοσρέφ ήταν σε απόγνωση  ώσπου  γάλλοι πιλότοι που υπηρετούσαν στον τουρκικόν στρατόν, υπέδειξαν νέον όρμον πλησίον του Κανάλου και οι εκεί απεβιβάσθησαν  2.500 τουρκαλβανοί και ευρέθηκαν στα νώτα των Ελλήνων.  Ο κίνδυνος μέγας. Ένας Έλληνας πολεμιστής ονόματι Σαρρής καλεί τους συμπολεμιστές σε αγώνα θυσίας λέγοντας. «Σήμερα γεννηθήκαμεν σήμερα πεθαίνομεν»! Οι Ψαριανοί ήταν κυκλωμένοι από παντού. Όσοι επέζησαν από τον Κάναλον  απετόλμησαν έξοδον ξιφήρεις και κατεφυγαν στο Μοναστηρι της Απάνω Παναγιάς. Οι τουρκλαβανοί τους εκύκλωσαν και τους ζητούσαν να προσκυνήσουν. Φυσικά αρνήθησαν και επωφελούμενοι  χαλαρότητα των εχθρών διέφυγαν  προς το λιμάνι και σώθηκαν από δύο γαλλικά πλοία.

Εν τω μεταξύ οι τουρκαλβανοί στρατιώτες που απεβιβάσθηκαν εκ νέου στο νησί ανήλθαν στις 10.000,  κυνηγούσαν παντού και μετά μανίας τους κατοίκους. Στην Χώραν η Βουλή των Ψαρών έστειλε ομάδα μαχητών να ανακόψουν τους εχθρούς  αλλ’ αυτοί όρμησαν λυσσωδώς εναντίον τους και τους εφόνευσαν εκτός ελαχίστων που διέφυγαν. Ο άμαχος πληθυσμός έτρεχε ουριάζοντας να σωθεί Γυναίκα που κρατούσε τα παιδιά της προ του κινδύνου τα έριξε  στην θάλασσα και πνίγηκαν όλοι. Κάποιοι μπήκαν στα πλοία μήπως σωθούν. Ο εχθρικός στόλος πλησίαζε. Το σκάφος του Δημήτρη Λενού κυκλώθηκε από οθωμανικά πλοία. Μόλις άρχισαν να ανεβαίνουν στο Ελληνικόν οι εχθροί, ο ναύτης Ιωάννης Κουτέπας έβαλε φωτιά στην πυριταποθήκην και εκάηκαν όλοι! Οι δεσποινίδες του νησιού για να αποφύγουν την οθωμανικήν ατίμωση έπιπταν στην θάλασσαν και επνίγοντο! Συνεχή ολοκαυτώματα.

Ο Ψαριανός ιερέας Μικές Δούκας  σε φυλλάδιόν του που διεσώθη αναφέρει μεταξυ άλλων.  «Όθεν ως λύκοι ορυώμενοι και ως λυσσώδεις κύνες γαυγίζοντες εισέρχονται εις την Χώραν, διασκορπίζονται εις τας οικίας, προχωρούσιν εις τον λιμένα, φονεύουσιν, αρπάζουσι, λεηλατούσι και αιχμαλωτίζουσι».

Ο  Σάμουελ Χάου σε κάποιον σημείον των περιγραφών του αναφέρει. «Όταν το  πλήθος έφτασε στην αμμουδιάν….μερικοί μπήκαν σε μιαν βάρκαν την έσπρωξαν προς τα ανοιχτά αλλά σε λίγο βυθίστηκε λόγω του βάρους. Άλλοι βρέθηκαν στην θάλασσαν από την έλλειψη χώρου να μείνουν στην στεριάν, οι φωνές των ανδρών και τα στριγγλίσματα των γυναικών, οι κραυγές της αγωνίας, τα χτυπήματα του νερού από τους δυστυχισμένους που πνίγονταν, δημιουργούσε τόσον πανικόν, ώστε κάθε προσπάθεια για ομαλήν  επιβίβαση στα πλοία πήγαινε χαμένη».

Ο   Κλοντ Ραφενέλ Γάλλος ιστορικός και Φιλέλληνας αναφέρει ότι μία μητέρα έτρεχε με τα  τέσσερα παιδιά της προς την Μαύρην Ράχην και βλέποντας ότι οι οθωμανοί ήταν κοντά άρπαξε το μαχαίρι ενός σκοτωμένου νέου και σκότωσε τα παιδιά και ακολούθως έπεσε νεκρή.  Στη Μαύρη Ράχη είχαν συγκεντρωθεί 700 γυναικόπαιδα και 150 μαχητές. Βλέποντας τους εχθρούς να πλησιάζουν πυροβολούσαν αδιακόπως και τους έκαναν θραύση, αλλά ήτο αδύνατον να σωθούν κι έτσι ένας έβαλε φωτιά στην πυριταποθκην και  σκωτώθηκαν όλοι και από τους επιτιθέμενους αρκετοί. Ο Χοσρέφ επέμενε στους πυροβολισμούς. Από την Χώραν και άλλα μέρη γυναικόπαιδα έτρεχαν προς την Μαύρην Ράχη για να σωθούν,  άλλες έπεφταν με τα παιδιά τους στα βράχια και άλλες στην θάλασσαν όπου πνιγόταν. Ο  αφανισμός των Ψαριανών δεν σταματούσε, η θάλασσα είχε γεμίσει πτώματα γιατί πάντες έτρεχαν προς τα πλοία για να σωθούν αλλά αυτό ήταν αδύνατον . Μόνον 19 πλοία έφυγαν με Ψαριανούς. Τα λοιπά περίπου 100 αρπάγησαν από τους εχθρούς και οδηγήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη!! Πρόκειται για καίριον πλήγμα στην ναυτικήν υπεροχήν των Ελλήνων. Η Καταστροφή των Ψαρών επισημαίνει ο Σ Τρικούπης, από πολεμικήν άποψη δεν  ομοιάζει με αυτήν των Κυδωνιών, της Ναούσης,  της Κασσάνδρας, της Χίου. Ήταν καταστροφή μεγάλου μέρους της ναυτικής δυνάμεως της Ελλάδος και εξαφάνιση της προφυλακής αυτής.

Από τις 30.000 κατοίκους διεσώθησαν 3.500 αυτόχθονες από τις 7.000 Ψαριανούς που είχε το νησί πριν τους εποικισμούς και 10.000 από τις 23.000 πρόσφυγες. Οι   13.000 χάθηκαν! Συνολικώς εσφαγιάσθησαν ή εξωθήθηκαν στον  θάνατον 16.500 άτομα!!!!  Ο Γιάννης Κορδάτος στην Ιστορίαν του γράφει.

« Σχεδόν όλοι οι άντρες, πολλά γυναικόπαιδα και οι Χιώτες πρόσφυγες σφάχτηκαν. Οι τούρκοι έκοψαν χιλιάδες αυτιά και μύτες από τους Ψαριανούς  και τα έστειλαν στην Πόλη, όπου έγιναν γιορτές και παράτες για την εξόντωση των απίστων».

Τα αίτια της καταστροφής των Ψαρών είναι  πολλά.

  • Η επίθεση είχε γνωστοποιηθεί και οι Ψαριανοί έστειλαν επανειλημμένες παρακλήσεις στον Γ. Κουντουριώτην τον αρχηγόν του Εκτελεστικού να σταλεί ναυτικήν μοίρα προς προστασίαν του νησιού. Απάντησε ότι  στις 17 Μαΐου ξεκίνησαν Υδραιοσπετσώτικα πλοία για τα Ψαρά. Ψέμα.  Εστάλησαν στην Κάσον.
  • Η Κυβέρνηση διέθετε περισσότερα χρήματα στις χερσαίες δυνάμεις, σε βάρος ενισχύσεως του Ναυτικού.
  • Η Βουλή των Ψαρών δεν άκουσε την γνώμην του Κανάρη, ο αγώνας να δοθεί στην θάλασσαν και όχι στην ξηράν.
  • Οι μισθοφόροι Θετταλομακεδόνες επειδή φοβήθηκαν μήπως φύγουν και τους εγκαταλείψουν οι Ψαριανοί, ζήτησαν εγγυήσεις. Και οι φιλότιμοι Ψαριανοί προέβησαν στο ασύγγνωστον λάθος. Αφαίρεσαν τα πηδάλια των πλοίων και τα εναπέθεσαν στην ξηράν! Γι’ αυτό οι διωκόμενοι κάτοικοι που έφθαναν στο λιμάνι για να σωθούν με τα πλοία δεν εύρισκαν κενά και πνιγόταν!! Δεκαεννέα μόνον πήραν διωκομένους, Τα εκατόν δεν είχαν τιμόνι!! Αφαίρεσαν επίσης και τα κανόνια και τα μετέφεραν στν ξηράν.
  • Οι Πλοίαρχοι ξένων πλοίων που ήσαν έξω από το λιμάνι δεν ειδοποίησαν τους πρέσβεις στην Σμύρνην για να επέμβουν ώστε σταματήσει η φρικτή σφαγή την οποίαν έβλεπαν.
  • Πράκτορες ευρωπαίοι ήσαν εγκατεστημένοι στην Κωνσταντινούπολη, στην Σμύρνην και στην Θεσσαλονίκην εξαγορασμένοι από τους οθωμανούς και τους ενημέρωναν για τις κινήσεις των Ψαριανών και, πια σημεία στα παράλια είναι οχυρωμένα και πιά όχι.
  • Οι πιλότοι που οδηγούσαν με ασφάλειαν τον οθωμανικόν στόλον στα Ψαρά ήσαν ευρωπαίοι!!! Η κατασκοπία σε βάρος της Ελλάδος οργίαζε τότε και σήμερα!
  • Υπήρχαν στα πλοία Γαλλικά και Αγγλικά συγγραφείς και ιστορικοί οι οποίοι συνέλεγαν ύλην για τα έργα τους σε βάρος ενός κατασφαζομένου νησιδίου! Έβλεπαν τα πτώματα στην θάλασσαν! Οι ανθρώπινες χορδές τους κινήθησαν;;; ΟΧΙ!Η καταστροφή των Ψαρών είχε ολέθρια αποτελέσματα για τον πληθυσμόν ο οποίος διεσκορπίσθη στην Μονεμβασία, την Σύρον και σε  άλλα μέρη. Ο Διπλωμάτης  Πρόκες Ώστεν που τους συνήντησε στην Σύρον γράφει παραστατικώς. «Γύρω από το λιμάνι βρήκα χιλιάδες πρόσφυγες από την Χίον, το Αιβαλί και τα Ψαρά, κατά τέσσερα πέμπτα γυναίκες και παιδιά, εδώ κάτω από σκηνές, εκεί μέσα σε παράγκες, παρακάτω  μέσα σε χωματολάκκους και εν μέρει στην ύπαιθρον στερημένους από όλα  τα μέσα. Δίπλα τους ήσαν απλωμένα τα ρούχα που είχαν σώσει  και τα λιγοστά σκεύη. Ο τρόμος, η ανάγκη και απόγνωση ήταν ζωγραφισμένα στα πρόσωπα όλων. Γρήγορα μας είχαν  περιζώσει οι δύστυχοι αυτοί και μας ικέτευαν να τους δώσουμε ελεημοσύνη». ( Π. Ενεπεκίδης Γράμματα προς την Βιέννην).Σ’ αυτό το φρικτό σημείον κατήντησαν οι πλούσιοι Ψαριανοί οι οποίοι με τον μόχθον τους στην θάλασσαν απεκόμιζαν μεγάλα κέρδη. Γυμνοί, πεινασμένοι, επαίτες στα Κυκλαδονήσια. Ό Μέγας Ποιητής Διονύσιος Σολωμός με τους ελαχίστους  στίχους του παρουσιάζει εναργέστατα την άφατην  σφαγήν και συμφοράν των Ψαρών.

 

Στων Ψαρών την ολόμαυρη Ράχη

περπατώντας η Δόξα μονάχη

μελετά τα λαμπρά παλληκάρια

 και στην κώμη στεφάνι  φορεί

γινομένο από λίγο χορτάρι

πούχε μείνει στην έρημη γη.

8/9/2021

Μιχαήλ Στρατουδάκης

Η προσφορά των Αγωνιστών στην Επανάσταση του 1821

Υπόκλιση στους ΗΡΩΕΣ του 1821

Η προσφορά των Αγωνιστών στην Επανάσταση του 1821 για την αποτίναξη της  μακροχρονίου οθωμανικής βαρβαρότητας δεν είναι δυνατόν να περιγραφεί με λόγια. Υπέφεραν τα πάνδεινα μαχόμενοι κατά του δυνάστη. Δεν είχαν τα αναγκαία πολεμικά μέσα και στο ξεκίνημα του Αγώνα, εκτός από τις ελάχιστες πιστόλες χρησιμοποιούσαν τα ξίφη, αλλά και αξίνες, τσεκούρια, λοστάρια, ρόπαλα, ακόμα και πέτρες.

Μέγα και ακατάβλητον όπλον  είχαν την Ελευθερίαν και για  την απόκτηση αυτής το μένος εναντίον του μαύρου κατακτητή ήταν απύθμενον. Αυτό όπλιζε τα χέρια των μαχομένων Ελλήνων. Δεν είχαν εξασκηθεί σε τακτικόν στρατόν αλλά αυτό δεν εμπόδισε να δίνουν μάχες που προξένησαν τον θαυμασμόν. Οι οπλαρχηγοί και τα πρωτοπαλλήκαρά τους είχαν εξασκηθεί στα βουνά ως κλέφτες, στην αντοχήν των πάσης μορφής κακουχιών, στο τρέξιμον, στην σκοποβολήν με τόξον ή σφεντόνα, στην πάλην, στην αντοχήν κατά δυσμενών καιρικών συνθηκών και στην πείναν. Έτρεχαν αλλά και πολεμούσαν στα άγρια βουνά ως να περιπατούσαν στο σπίτι τους.

Οι δε ναυτικοί μας στην θάλασσαν ήσαν πρωτοφανείς ήρωες. Δεν τους εμπόδιζε ποτέ η αγριεμένη και κυματώδης θάλασσα και ας είχαν σκάφη «βαρκούλες» έναντι των «κινητών βουνών» που είχε ο κατακτητής, αλλά μ’ αυτά τον κατατρόπωναν συνεχώς. Η κυριαρχία των ναυτικών μας στο Αιγαίον έναντι οθωμανικών και αιγυπτιακών δυνάμεων τις οποίες μάλιστα καθοδηγούσαν Ευρωπαίοι πλοίαρχοι, ήταν συνεχής και θριαμβευτική. Οι ΗΡΩΕΣ κίνησαν πρωτοφανή θαυμασμόν στους Λαούς της Ευρώπης. Στον Μάρκον Μπότσαρην δόθηκε οδός  με το όνομά του στο Παρίσι. Οι αμυνόμενοι του Μεσολογγίου έδωσαν λαβήν σε καλλιτέχνες και συγγραφείς.

Η Επανάσταση της Ελλάδος κατά της παντοδυνάμου οθωμανίας κατέπληξε τους πάντες. Και η πεποίθηση ότι πρέπει να ελευθερωθούν έγινε πραγματικότητα, παρά τα άπειρα εμπόδια προερχόμενα και από το εξωτερικόν, αλλά και από το εσωτερικόν με την αιώνιαν διχόνοιαν και τις εσωτερικές διαμάχες για πρωτοκαθεδρίαν … Δεν ήταν εκτός πραγματικότητος  οι απόψεις του Κολοκοτρώνη στην Πνύκα προς φοιτητές. «Αν  δεν υπήρχε η διχόνοια θα είχαμε φτάσει στην Θεσσαλία, την Μακεδονία και ίσως στην Κωνσταντινούπολη»!! Η ενδελεχής μελέτη των ιστορικών γεγονότων αποδεικνύει ότι οι απόψεις του Κολοκοτρώνη ήταν εφικτές. Ας απεμπολίσομεν πλήρως τις έριδες και ας αφοσιωθούμεν στην πρόοδον του τόπου.

Οι ΗΡΩΕΣ του 1821 μας έδωσαν πολλά μαθήματα. Ας διδαχθούμεν και ας τους ευγνωμονούμεν ες αεί.

Καταστροφη της Χιου – 20η Συνεχεια

Η Χίος ήταν από τα πλέον εύφορα νησιά, με μεγάλες εκτάσεις σε λεμονώνες, πορτοκαλεώνες,  κιτρώνες, ελαιώνες, δεκάδες ανθώνες και τα γνωστά μαστιχοχώρια. Οι  κάτοικοι την περίοδον αυτήν, ήτοι τω 1822 ανήρχοντο σε 113.000 εξ ών 2.000 τούρκοι. Η Πόλις είχε 30.000 κατοίκους, μεγαλοπρεπές Γυμνάσιον με σπουδαίους  και σοφούς διδάσκοντες οίον  Αθανάσιος  Πάριος, Αδαμάντιος Ρώσιος, Δωρόθεος Πρώϊος, Νεόφυτος Βάμβας, με  μαθητές απ΄ όλην την Ελλάδα, Βιβλιοθήκην,  Τυπογραφείον, Νοσοκομείον, Λωβοκομείον. Η νήσος αύτη  ήκμαζεν επί του αγώνος περισσότερον από κάθε άλλην όπως και επί των Ομηρικών χρόνων, όπου εκαλείτο λιπαρωτάτη ήτοι πλουσιωτάτη. «Πλουσιωτάτη και ευνομωτέρα πάσης άλλης ελληνικής πολιτείας, μετά την  αριστοκρατουμένην Λακεδαίμονα» επιβεβαιοί και ο  Θουκυδίδης.

Την ευτυχίαν των  Χίων ήλθε να ταράξει ο Λυκούργος Λογοθέτης της Σάμου που ηθέλησε να κινήσει τους κατοίκους του νησιού κατά των τούρκων,  θέση την οποίαν  δεν συνεμερίζετο η κυβέρνηση και δεν του έδωσε ποτέ σχετικήν άδειαν. Την σκέψη ενέβαλεν στον Λυκούργον ο  Χίος Αντώνης Μπουρνιάς ο οποίος με ασημάντους συμπατριώτες του μετέβη στην Σάμον για να τον πείσει να αναλάβει το σχέδιον, κάτι  απολύτως λανθασμένον το οποίον δυστυχώς  επιπολαίως εδέχθη. Απεβιβάσθη στην Χίον, κατήργησε την δημογεροντίαν και όρισε  επταμελή εφορίαν.

Όταν έμαθε την απόβαση των Σαμίων στην Χίον ο σουλτάνος, διέταξε να συλληφθούν όλοι οι εν Κωνσταντινουπόλει γνωστοί Χίοι. Συνελήφθησαν περίπου 60 διακεκριμένοι Χίοι έμποροι και οι πρόκριτοι Μιχαήλ Ροδακανάκης, Μιχαήλ Σκυλίτσης,  Θεόδωρος Ράλλης και παρότι δεν είχαν καμμίαν σχέση με την απόβαση των Σαμίων, άλλοι εσφαγιάσθησαν και άλλοι εκρεμάσθησαν αν και ήσαν παντελώς αθώοι. Επίσης διέταξε τα στρατεύματα από Ασίαν να μεταβούν αμέσως στην Χίον από το Τσεσμέ, ο δε στόλος να πλεύσει εκεί συντόμως..

Οι  τουρκικές ναυτικές δυνάμεις με αρχηγόν τον Καρά Αλή  είχαν εισέλθει  το 1821 στο Αιγαίον με κατεύθυνση την Σάμον την οποίαν ήθελαν  να συντρίψουν,  όπου όμως απέτυχαν. Μετά την αποτυχίαν πήγε στην Αλικαρνασόν, πήρε τον Ισμαήλ Γιβραλτάρ και έφυγαν προς Καλαμάταν για να κάμουν απόβαση η οποία ευτυχώς απέτυχε γιατί με τις οδηγίες του Φιλέλληνα Βαλέστ οι Έλληνες έδωσαν επιτυχή μάχην. Κατόπιν έπλευσε προς την Ζάκυνθον όπου οι άγγλοι κατακτητές του νησιού τον δέχθηκαν με ανοικτές αγκάλες, με κάθε φιλοφρόνηση και εφοδίασαν τα πλοία με τρόφιμα και πολεμοφόδια. Πάντα στον Αγώνα των Ελλήνων οι άγγλοι αλλά και άλλοι Ευρωπαίοι ήσαν με τους τουρκαλβανούς, κάτι που δεν σταμάτησαν να κάνουν μέχρι σήμερον σε βάρος μας.

Τον επόμενον χρόνον ο σουλτάνος διόρισε αρχιναύαρχον τον Καραλή και του έδωσε εντολήν να τιμωρήσει παραδειγματικώς τους αχάριστους Χίους.

Στις 30 Απριλίου Μεγάλην Πέμπτην εμφανίσθηκε από την πλευράν των Οινουσσών ο τουρκικός στόλος, με 46  πλοία έμφορτα από  7.000 στρατιώτες. Τα ολίγα Ψαριανά πλοία που προστάτευαν το Νησί της Χίου έφυγαν. Οι οθωμανοί άρχισαν τον κανονοβολισμόν και στην ακμήν αυτού απεβιβάζοντο στο Νησί στρατιώτες, επετέθησαν στους  Σαμίους, είχαν έλθει 3.000 χιλιάδες.  Ο Λογοθέτης και ο Μπουρνιάς αντέστησαν  σθεναρώς και κατόρθωσαν δύο ημέρες να κρατήσουν την πόλη στα χέρια τους, αλλά δεν είχαν πολεμοφόδια και ηττήθηκαν. Οι αιμοχαρείς εχθροί έκαυσαν  την πόλην και τρία πέριξ χωριά και επεδόθησαν σε σφαγήν, σε αρπαγήν και σε αιχμαλωσίαν.  Εφονεύθησαν 10.000 Χριστιανοί και τα πτώματά τους τα πέταξαν οι οθωμανοι στην θάλασσαν.  Την επομένην άπειρα πλοιάρια μετέφεραν από τις οθωμανικές ακτές πλήθος κόσμου, οι δε Χριστιανοί κάτοικοι της πόλεως έφευγαν προς τα ενδότερα προς αποφυγήν σφαγιασμών. Μερικοί κατέφυγαν και στις πρεσβείες των ευρωπαϊκών αυλών όπου ήσαν ασφαλείς. Τα πτώματα έπλεαν  τυμπανισμένα  στο λιμάνι και οι ναύτες του εχθρού τα ωθούσαν με τα κουπιά για να περάσουν οι βάρκες!!! Εκατόν χρόνια μετά στο λιμάνι της Σμύρνης επανελήφθη το ίδιον φρικτόν σκηνικόν με ηθικούς αυτουργούς ευρωπαίους!  Ο Γάλλος διπλωμάτης και ιστορικός  Φρανσουά Πουκεβίλ ιστορεί  το φρικιαστικόν αυτό φαινόμενον της Χίου, αναφέροντας μεταξύ άλλων.«Συσσωρευθέντα πέριξ των πλοίων δεν αφήκαν πλέον τα πλευρά αυτών.  Ηκολούθουν τους αύλακας δι ών αι τρόπιδες ώργουν το κύμα, πολλά δε ως απαίσιος συνοδεία αφίκοντο ούτω μέχρι Τσεσμέ και εις τον κόλπον της Σμύρνης». (σ.σ. Τρόπιδα =καρίνα, ώργουν το κύμα= έκαναν αυλακές όπως το άροτρον και οι αυλακές αυτές ήταν ελκτικές των τυμπανισμένων πτωμάτων).

Την Κυριακήν του Πάσχα, 2 Απριλίου. αιμοχαρείς οθωμανοί βάδισαν προς τα ενδότερα και συγκεκριμένως προς την Μονήν του Αγίου Μηνά  μίαν και ημίσειαν ώραν μακράν. Η Μονή είναι περιτειχισμένη και σ’ αυτήν είχαν καταφύγει 3.000 Χίοι, ως ασφαλές μέρος. Οι εχθροί περιεκύκλωσαν τον εξωτερικόν τοίχον παντού, κατόρθωσαν να τον κρεμίσουν εισήλθαν ξιφήρεις, κατέκαυσαν το Μοναστήρι και τους ευρισκομένους σε κατάσταση αλλοφροσύνης  εγκλείστους, από δε τους ευρισκομένους στον αύλειον χώρον άλλους εξολόθρευσαν δια πυρός και άλλους δια σιδήρου!  Ο όλεθρος ήταν γενικός. Ελάχιστοι σώθηκαν. Μερικοί είχαν κρυβεί στην υδατοδεξαμενήν της αυλής αλλά οι αιμοχαρεις οθωμανοί άναψαν πανί μεγάλον και το έριξαν μέσα ώστε χάθηκαν όλοι. Την άλλην ημέραν βάδισαν στο χωρίον Άγιος Γεώργιος όπου ήταν οι Σάμιοι, κατέσφαξαν αρκετούς και αιχμαλώτισαν άλλους. Ο Λυκούργος κατόρθωσε να διαφύγει, πήγε στα Ψαρά και από εκεί στην Σάμον. Οι Χίοι αγρότες τράπησαν προς τα όρη και τα σπήλαια και τις χαράδρες ωσάν κυνηγημένοι από πειναλέες τίγρεις για να σωθούν από το μανιασμένον και αιμοδιψές στίφος.

Ο οθωμανός τοπάρχης Βαχίτ μετά ολίγας ημέρας,  εξεδωσε προκήρυξη και καλούσε όλους να επιστρέψουν και θα τους προσφέρει αμνηστήρια δηλ. συγχωροχάρτια! Την προκήρυξη δυστυχώς είχαν προσυπογράψει και επιφανείς Χιώτες, αλλά δυστυχέστερον  ανέφεραν  και πρέσβεις ευρωπαϊκών χωρών ότι οι σκοποί του Βαχίτ είναι ειλικρινείς. Είχε καλέσει στο σαράι  όλους τους προξένους και τους είπε ότι εκτελεί άνωθεν εντολήν (ψέμα)  για την συγχώρεσή τους.  Είχαν στείλει δε ένιοι πρέσβεις  και προσωπικόν τους να μοιράζει προκηρύξεις στα βουνά, στους κατατρομαγμένους  και κρυμμένους Χιώτες! Οι πρόξενοι της Αυστρίας και της Αγγλίας ανέλαβαν να μεταφέρουν αυτήν την πρόταση προς τους κατοίκους και να τους πείσουν να δεχθούν.  Χαρακτηριστικώς αναφέρει ο Νικόλαος Σπηλιάδης (Αγωνιστής, Πολιτικός και Συγγραφέας της Επαναστάσεως) για τους Πρέσβεις. «Έδραμον εις τα όρη, εις τα παράλια και εις όλα τα μέρη, κηρύττοντες αμνηστίαν, εκθειάζοντες την ευσπλαχνίαν του τούρκου, προσκαλούντες τους Χριστιανούς εις υποταγήν και υποσχόμενοι  προς αυτούς  όλην την ασφάλειαν».

Οι καταδιωγμένοι ούτε στην πρόσκληση έδωσαν βάση,  ούτε στο αμνηστευτήριον, ούτε προς τα γράμματα των προκρίτων τα οποία πίστευαν ότι είχαν γραφεί υπό την επικρεμαμένην μάχαιραν, αλλά μόνον στην διαβεβαίωση των Προξένων!!. Άλλο ένα έγκλημα της ευρώπης κατά των αγωνιζομένων Ελλήνων! Τα γνωρίζετε αυτά πολιτικοί;

Οι κάτοικοι πείσθηκαν στους προξένους που  διέδιδαν την απατηλήν προκήρυξη, κατέβηκαν  και  παρέδοσαν τα όπλα! Η παγίδα ελειτούργησε θανατηφόρος.   Οι αιμοσταγείς στρατιώτες βλέποντες τους Χιώτες να έρχονται ανύποπτοι εβάδισαν προς τα χωριά  και ανέμεναν την συγκέντρωση όσον το δυνατόν περισσοτέρων. Κατόπιν εφόρμησαν και άρχισαν ανηλεείς σφαγές, λεηλασίες και αιχμαλωσίες. Μοναστήρια ανδρών και γυναικών  κατεπατήθησαν άλλοι εσφαγιάσθηκαν  και άλλοι αιχμαλωτίσθηκαν. Ακολούθησαν  εμπρησμοί, λεηλασίες, που  αφάνισαν το νησί το οποίον  έσφυζε από ζωήν.  Σημείον σωτηρίας δεν υπήρχε. Πολλοί θεωρούσαν ως τοιούτον τις ακτές. Κατέφυγαν χιλιάδες ανδρών και γυναικών σε απέναντι των Ψαρών παραλίαν μήπως φανεί κάποιον πλοίον. Δυστυχώς έπεσαν σε χείρες δημίων και  τόσον αίμα εχύθη ώστε εκοκκίνισε η παράκτιος θάλασσα όπως χαρακτηριστικώς  αναφέρει  ο Σπυρίδων Τρικούπης στην Ιστορίαν του τόμος Β΄ σελ 198 και συνεχίζει «η μάχαιρα, το πυροβόλον, η αγχόνη, το οζόδες ρόπαλον, δεν ήρκουν εις χορτασμόν των αιμοδιψών. επενόησαν   νέον είδος θανάτου οι αλητήριοι  άναπταν τα ενδύματα των ταλαίπωρων γυναικών και βασανίζοντας τας απανθρώπως τας έκαιγαν.  Αδυσώπητοι  εφάνησαν προς πάσαν φωνήν ελέους και κωφοί προς πάσαν φωνήν αιδούς. Εγέμησαν τας αγοράς των μεγάλων πόλεων   αιχμαλώτων ως ποίμνια ελαυνόμενων και παρ’ ενός ανδροκαπήλου εις άλλον μεταπωλουμένων. μετέβαλαν τα λαμπρά της πόλεως  κτήρια    εις σωρούς ερειπίων την βιβλιοθήκην της εις στάκτην, και τους ευανθείς  υγιεινούς  αγρούς  της  εις γην δυσωδίας και λοιμικής νόσου».

Εσφαγιάσθησαν άλλες 13 .000 ήτοι συνολικώς 23.000 , κατ΄ άλλους δε  42 000. Εζωγρήθησαν 47.000 με ένα ποσόν 5.000 ατόμων να μη έχει γραφεί στα Τελωνεία. Διεσκορπίσθηκαν οι  λοιποί παντού  εκτός νήσου, άλλοι έφυγαν προς τις Κυκλάδες και ιδίως την Σύρον, όπου  ανέδειξαν με την εμπορικήν  δράση τους την Ερμούπολη  ως το μεγαλύτερον εμπορικόν Κέντρον και την αξιολογότερην πόλην της Ελλάδος.  Απέμειναν δε στο Νησί τον Αύγουστον  1822  περίπου 1.800 ψυχές!!!!!!!  Από 113.000 που είχε!  Περιφερόταν  στα αγαπημένα τους χώματα, σπίτια και αγροικίες ως άτομα απολωλότα. Ερείπια και στάχτες αντίκρυζαν  καθημερινώς. Έψαχναν για  τα  μεγαλοπρεπή οικοδομήματα της  ευκλεούς Χίου και δεν εύρισκαν τίποτε. Τα πάντα διαλυμένα. Πώς να ξεκινήσουν; Και αν έφτιαχναν παραγωγικούς αγρούς θα μπορούσαν να απολαύσουν τα γεννήματα ή θα ερχόταν η ανθρωποβόρος λαίλαπα να τους τα στερήσει;

Οι  αγωνιστές στην Επανάσταση τόσον στην ξηράν όσον και στην θάλασσαν ήσαν ΗΡΩΕΣ. Εξίσου όμως γενναίοι ΗΡΩΕΣ ήσαν και οι κάτοικοι και οι αγρότες και όσοι έμειναν στο νησί να το υποστηρίξουν με όποιες δυνάμεις είχαν ή να συνδράμουν τους μαχητές. Όλοι οι κατακτημένοι ήσαν ΗΡΩΕΣ. Και έδρασε έκαστος με την δύναμή του. Συμφορές που δεν υπάρχει  δυνατότητα να περιγραφούν  αλλά και να συλληφθούν από ανθρώπινον νούν. Είχαν στην Ευρώπην, δυσμενή αντίκτυπον για την οθωμανίαν αλλά πέραν βρέχει για εκείνην. Έκτοτε μέχρι σήμερον καταπατεί τα πάντα και επιπλέει πάντα  με σωσίβιον  την αδιαφορίαν των παθόντων μη εξαιρουμένων των   Ελλήνων! Η καταστροφή της Χίου ουδέποτε απεκατεστάθη στην προτέραν της θέση. Πληθυσμός, μεγαλόπρεπα κτήρια, πλουσιοτάτατη παραγωγή εκ της γεωργίας, άπαντα χάθηκαν. Πανωλεθρία απερίγραπτη.

Ο χρωστήρας του Γάλλου Ζωγράφου Ντελακρουά έδωσε την εικόνα  στην έκτασή της και συνεκλόνισε την Ευρώπην. Μεγάλοι συγγραφείς όπως ο Λεμπράν, ο Μίλερ,  ο Βίκτωρ Ουγκώ και άλλοι εμπνεύσθηκαν από την καταστροφήν της Χίου. Γιατί να συγκλονισθούν όμως οι ευρωπαίοι;  Οι Πρόξενοί  τους έχουν μέρος ευθύνης αυτής της καταστροφής, με την αδιάφορην κυβέρνηση του Γ. Κουντουριώτη.

20/8/2021

Μιχαήλ Στρατουδάκης

Γεωργιος Πολιτης – 18η Συνεχεια

Η ανδρεία και η δεξιοτεχνία των Ελλήνων Ναυτικών στον κατά θάλασσαν Αγώνα δεν είναι δυνατόν να περιγραφεί. Όσον άριστος χειριστής της γραφίδας και αν είναι  κάποιος, δεν θα μπορέσει  να περιγράψει την πρωτοφανή ελευθερίαν με την οποίαν εκινούντο οι Ναυτικοί μας, με   τα μικρά σαν βάρκες πλοιάριά τους, στην  φουρτουνιασμένην θάλασσαν με τα γιγάντεια κύματα τα οποία αντιμετώπιζαν ανέτως!! Είναι ακριβώς αυτό που είπε από μέγιστον  θαυμασμόν στην Ελληνικήν Ναυτοσύνην, ο  Γραμματέας του Ναυάρχου Δεριγνύ. «Κινούνται επί της φουρτουνιασμένης θαλάσσης, ως να κάνουν περίπατον στο σπίτι τους!». Θεωρώ λίαν εύστοχην την παρατήρηση και μένω ακόμα πιο έκθαμβος επειδή έχω γνωρίσει ταξίδια με πολλά Μποφώρ και έχω ιδεί τα τότε ακτοπλοΐκά σκάφη να σκεπάζονται ολόκληρα από τα «ζωντανά κύματα» και να ταξιδεύουν χωρίς να τα «τρομάζουν» τα θηριώδη κύματα. Τότε που δεν υπήρχε απαγορευτικόν απόπλου, όπως σήμερα παρά τα τεράστια πλοία.

Οι Ναυτικοί μας στον Αγώνα ταξίδευαν αλλά και ναυμαχούσαν ανεξαρτήτως καιρού! Οι άνεμοι έγερναν τα πλοία προς την επιφάνειαν της θαλάσσης, λόγω των πανιών που είχαν, ως μέσον κινήσεως. Και εδώ ήταν η τέχνη του πλοιάρχου να ρυθμίζει συνεχώς τα πανιά, ώστε να μη έχει μεγάλην κλίση το σκάφος.  Γι’ αυτό σε κάθε κατάρτι ήταν συνεχώς έξι (6) ναύτες, ώστε να εκτελούν τις εντολές του Πλοιάρχου. Η θάλασσα που συνεχώς κάλυπτε τα καταστρώματα των πλοίων, είχε σαν αποτέλεσμα τους μονίμως βρεγμένους ναύτες.

Και παρά τις δυσμενείς αυτές συνθήκες ο αγώνας στις ναυμαχίες δεν σταματούσε. Οι Έλληνες ορμούσαν. Οι τουρκαλβανοί και τουρκοαιγύπτιοι, δεν απέδιδαν εν καιρώ αγρίας θαλασσοταραχής και ας είχαν πλοία 10, 20 ή  και 30 φορές μεγαλύτερα από τα Ελληνικά. Πλοία «κινούμενα βουνά» όπως τα αποκαλεί ο Σπυρίδων Τρικούπης στην Ιστορίαν του. Αλλά και δυσμενείς καταστάσεις δεν τους απογοήτευαν.

Είδαμεν σε προηγούμενα σημειώματα τον δεινόν πόλεμον  στο πλοίον «ΑΡΗΣ» του Τσαμαδού, από δεκάδες αιγυπτιακά. Μέσα σε κόλαση μαχόταν οι ανδρείοι μας και διεσώθησαν!!!

Σημαντική  και αξία μεγάλης προσοχής και θαυμασμού είναι η προσπάθεια του Γεωργίου Πολίτη να πυρπολήσει εχθρικόν στο λιμάνι της Σούδας.

Ο Μιαούλης με την μοίραν του σχεδίαζε να επιτεθεί στον αιγυπτιακόν στόλον, ο οποίος ήταν ελλιμενισμένος και αμέριμνος στον λιμένα της Σούδας. Και θα του κατέφερε ακαριαίον κτύπημα. Όταν όμως μπήκε στο λιμάνι στις 31 Μαΐου 1825, είδε 15 εχθρικές προφυλακίδες, επετέθη σ’ αυτές και τις ηνάγκασε να εισέλθουν στον λιμένα. Προχωρώντας συνήντησε εχθρικά πλοία σε τέσσερις μοίρες δεξιά και αριστερά στο λιμάνι και έμεινε έκπληκτος, δοθέντος ότι ήλπιζε πως θα τους εύρισκε ηρέμους και αμερίμνους όπως προανεφέραμεν. Το μυστήριον δεν άργησε να λυθεί.

Όταν ό Ελληνικός στόλος κατέπλευσε στην Μήλον, προοριζόμενος για Σούδαν, βρέθηκε εκεί και η γαλλική γολέττα «Αμάρυνθος». Ο πλοίαρχός της, επεσκέφθη «φιλοφρόνως» τον Μιαούλην και του γνωστοποίησε ότι αγκυροβόλησε  προς ύδρευση, στην πορείαν του προς Ύδραν ή Ναύπλιον.  Στις συζητήσεις που είχαν φαίνεται ότι ο γάλλος έμαθε λίγο- πολύ τα σχέδια του Μιαούλη. Απέπλευσε δε το γαλλικόν πλοίον την αυτήν ημέραν που ξεκίνησε ο Ελληνικός στόλος προς Σούδαν.  Όλως δε παραδόξως το γαλλικόν ευρέθη στην Σούδαν (ενώ είχε ειπεί ψευδώς στον Μιαούλην ότι θα βαδίσει προς Ναύπλιον!!!) όταν  έφθασε ο Ελληνικός στόλος!!! Αυτό ήγειρεν σφοδρές υποψίες, ότι  ο γάλλος πλοίαρχος απεκάλυψε στους τουρκοαιγυπτίους τα σχέδια του Μιαούλη, ο οποίος θα τους είχε συντρίψει, αν δεν πρόφθαναν να παραταχθούν σε θέση μάχης!

Ανάλογες προδοσίες και κινήσεις σε βάρος του δεινώς χειμαζομένου επαναστατημένου Έθνους είχαμεν πολλές από αγγλογάλλους και λοιπούς οι οποίες μέχρι σήμερον δεν εξαλείφθησαν αλλά συνεχίζονται με την διάτρητην λεοντήν της φιλίας! Μας έχουν «κατασπαράξει» αλλά εμείς ηδονιζόμεθα να είμεθα  φίλοι μ’ αυτούς!!!!

Ο Μιαούλης έδωσε εντολήν,  ο στόλος να μη επιτεθεί στα εχθρικά που ήσαν στον προλιμένα. Παρ’ όλα αυτά τρία πυρπολικά επετέθησαν σε μίαν κορβέταν. Τα δύο πέτυχαν και την έκαυσαν. Νεκροί ήσαν 200 ναύτες τουρκοαιγύπτιοι  και 10 Έλληνες. Τότε ο Γεώργιος Πολίτης, κατηύθυνεν το πυρπολικόν του σε άλλην εχθρικήν κορβέταν κοντά στο φρούριον, αλλά απέτυχε. Ακολούθως οι πυρπολιστές του πυρπολικού του, κατέβηκαν στο εφόλκιον, την βάρκαν διαφυγής και προσπάθησαν να εξέλθουν του προλιμένος. Ξαφνικά βρέθηκε περικυκλωμένον από τριάντα (30) εχθρικές λέμβους οι οποίες όρμησαν να το κατασπαράξουν. Και φυσικά ο θάνατος ήταν πλέον ή βέβαιος! Η ανδρεία, το θάρρος και η τόλμη του Πολίτη, ανέτρεψαν τα δεδομένα! Κατόρθωσε να βυθίσει μίαν πολεμικήν βάρκα, από το άοπλον εφόλκιόν του! και οι άλλες αμέσως φοβηθείσαι απεμακρύνθησαν!!! Ασύληπτον και αδιανόητον κατόρθωμα. Το δε εφόλκιον ελεύθερον παρελήφθη από πλοίον του Σαχίνη και έσωσε τους πυρπολιστές. Πρόκειται για πράξη ιδιαζόντως ανδρείαν. Πως επετέθη ο Πολίτης στην εχθρικήν βάρκαν;  Το εφόλκιον έχει μόνον κουπιά, παραλαμβάνει το πλήρωμα του πυρπολικού μόλις αναφλεγεί και απομακρύνεται. Πως βύθισε την εχθρικήν βάρκαν; Στο εφόλκιον δεν υπάρχει πολεμικόν υλικόν. Προξενεί μεγίστην απορίαν πως εβύθισε την εχθρικήν βάρκαν. Είναι δε απολύτως άξιον προσοχής το θάρρος που φαίνεται  ότι όπλισε τον Πολίτην και τους λοιπούς, όταν βρέθηκε περικυκλωμένος από 30 πολεμικές αιγυπτιακές λέμβους! Δεν υπελόγισε τον θάνατον, έδωσε σκληρήν μάχην και νίκησε κατά κράτος τους πανίσχυρους και πολυαρίθμους εχθρούς του.

Κατά την πολιορκίαν του Μεσολογγίου 2α  φάση, Ελληνικά πλοία που είχαν έλθει για απόβαση τροφών, ανήχθησαν έξω, διαρρήξαντα τις εχθρικές γραμμές. Αφού απεμακρύνθησαν έμαθε ο Μιαούλης, ότι  μία εχθρική φρεγάτα 20 κανονίων «κόλλησε» στα ρηχά νερά του Προκοπανίστου. Αμέσως έσπευσε την νύκταν ο πυρπολιτής  Γεώργιος Πολίτης  την έκαυσε, οι ναύτες του 200 τούρκοι και 30 ναυλολογηθέντες δια της βίας Χριστιανοί, άλλοι εκάησαν, άλλοι επνίγησαν. Η θέα της πυρκαγιάς στην  φρεγάτα και ο κρότος της  εκρήξεως, τόσον εφόβησαν τον εχθρόν ώστε τα πλοία από το ακρωτήριον Πάπας, αντί να επιτεθούν των Ελληνικών, «ετράπησαν εις αισχράν φυγήν εκτός του κόλπου» όπως χαρακτηριστικώς αναφέρει ο Τρικούπης.

Η δειλία των τούρκων εφάνη για μίαν ακόμη φοράν και δη έντονος. Όπως αναφέρει ξένος παρατηρητής για την περίπτωση της Σούδας που καλύπτει και  του Μεσολογγίου, «ουδέποτε, κατά την μαρτυρίαν των Ελλήνων, οι δια παντός δειλοί και ανίκανοι κατά θάλασσαν τούρκοι, εφάνησαν ενώπιον του εχθρού τους, τόσον  ανίκανοι και τόσον δειλοί»!!!

Στην επίθεση της Ύδρας από τον άγγλον  Χάμιλτων για να αποτρέψει την Κυβέρνηση, ο Πολίτης ευρίσκετο επί της παραλίας αμέτοχος στα γεγονότα και τραυματίσθηκε από τις αγγλικές βολές!!!

Ο Γεώργιος Πολίτης, έδωσε ηχηρόν ράπισμα στους δειλούς οθωμανούς και ανέδειξε στα μεσουράνιαν την Ελληνικήν Ναυτοσύνην, τόλμην, ανδρείαν και αποφασιστικότητα. Εμείς οι νεώτεροι υποκλινόμεθα στην τόλμην του.

26/7/2021

Μιχαήλ Στρατουδάκης

 

Ξεχασες κι αυτο το καλοκαιρι τα Φραγκοσυκα Ελληνα! Γιατι;

Δεν υπήρξε αυξημένη ζήτηση στα Φραγκόσυκα και αυτό το καλοκαίρι, συμφώνως με τις αναφορές οπωροπωλών.  Η συνήθης υποτονική ζήτηση όπως πάντα.  Πρόκειται για μια κατάσταση στην οποίαν δεν είναι αποκλειστικώς ένοχοι οι καταναλωτές αλλά οι υπεύθυνοι που δεν προβαίνουν στις ανάλογες ενημερώσεις του κοινού. Λάθος μεγάλον από οικονομικής και υγιεινής πλευράς. Λάθος για το αυριανόν μέλλον της διατροφής  των Ελλήνων. Η κλιματική αλλαγή ελαύνει δρομέως και σκορπά τον όλεθρον παντού. Οι συντριπτικές πυρκαγιές δεν είναι τυχαίες αλλά σε κάποιον μέρος ένοχες. έφεραν όλεθρον. Αυτός ο όλεθρος επιτείνει το επισιτιστικόν πρόβλημα του μέλλοντος συνωδά και της ξηρασίας αφ΄ ενός και των υπέρ πλημμυρών από την άλλην. Φαινόμενα κακών οιωνών. Bασικός τρόπος να αντιμετωπισθούν οι δυσμενείς αυτές προοπτικές είναι η Φραγκοσυκιά. Και τις κατολισθήσεις αποτρέπει και τροφήν για τον άνθρωπον εξασφαλίζει. Είναι το φυτόν του Μέλλοντος, όπως το αποκαλώ αλλά  δυστυχώς δεν το έχει αντιληφθεί κανείς. Και οι επερχόμενες γενεές θα υποστούν πολλών ειδών δεινά.

Τα φραγκόσυκα είναι πηγή προλήψεως και θεραπείας ασθενειών, Τι κάνομεν γι’ αυτές τις ευεργετικές προσφορές;; Σχεδόν τίποτε, αφού στην μισήν Ελλάδα είναι άγνωστα και στην υπόλοιπην περιφρονημένα! Οι καρποί και οι  βλαστοί θεραπεύουν τον Διαβήτη τύπου ΙΙ, την Χοληστερίνη και ενισχύουν το Ανοσοποιητικό σύστημα.

Η ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος είναι τις ημέρες αυτές της πανδημίας ιδιαζόντως σημαντική. Επισημαίνεται ότι το ισχυρόν ανοσοποιητικόν σύστημα αμύνεται σθεναρώς κατά της πανδημίας και παρέχει άνεση στον οργανισμόν να   δρα ευκολότερον και επιτυχώς. Ούτε αυτό το εκτιμούν οι υπεύθυνοι, αν υπάρχουν τέτοιοι για να συστήσουν την μετά  μανίας κατανάλωση φραγκόσυκων.
Πρόκειται για σημαντική προσφορά της φραγκοσυκιάς στην ανθρωπίνην υγεία. Πέραν αυτού η προληπτική προσφορά είναι μεγίστη. Αυτό έχει αποδειχθεί μετά βεβαιότητος από τις έρευνες που διεξήγαγαν τα Πανεπιστήμια Μεξικού, Τέξας, Αριζόνας και Ισραήλ επί 25 συναπτά έτη. Καταχωρούσαν δε τα συμπεράσματα σε επιστημονικά περιοδικά. Επίσης και σε πλήθος άλλων ασθενειών παρέχει τις ευεργετικές της δράσεις, αφού είναι μέσον

  • Αντικαρκινικόν
  • Τονωτικόν της καρδίας, λόγω της ουσίας ανχαλίνης και της Κακτίνης
  • Χωνευτικόν
  • Καθαρτικόν του πεπτικού συστήματος
  • Καθαρτικόν του ουροποιητικού συστήματος
  • Κατά πνευμονικών παθήσεων
  • Κατά της φυματιώσεως
  • Κατά τυμπανισμού
  • Κατά φλεβίτιδος
  • Αντιφλεγμονώδες
  • Προστατεύει τον Προστάτην
  • Διαλύει τα λίπη
  • Επουλώνει τα κατάγματα
  • Αμοβολή στον Οργανισμόν
  • Αιώνιον αναβολικόν
  • Και προλαμβάνει ή θεραπεύει ασθένειες συμφώνως με την λαϊκή ιατρική του Μεξικού περίπου 100!! 

    Θεραπεύει επίσης την μέθη και απομακρύνει πονοκεφάλους, ξηροστομίαν και λοιπά επιβλαβή από την πόση κρασιού. Δεν υστερεί δε και στην μεγάλην υποβοήθηση των ερωτικώς αδυνάτων! Για ποίον λόγον εμείς οι Έλληνες να στερούμεθα των μεγάλων και φυσικών ευεργετημάτων αυτού του φυτού; Γιατί να μη χρησιμοποιούμεν ένα φυτόν με μηδέν τοξικότητα;

    Έχομεν συγκεντρώσει συνταγές για ορισμένες ασθένειες με σίγουρη απόδοση από την πολύχρονην Λαϊκήν Ιατρικήν του Μεξικού. Επίσης έχομεν φτιάξει δεκάδες μαγειρικές συνταγές για καθημερινήν τροφήν και υγείαν του οργανισμού, βάσει της Ελληνικής Διατροφής των Αρχαίων.

    Πλείστες άλλες λεπτομέρειες και πρακτικές συνταγές θα βρείτε στο Βιβλίον «Τα Φραγκόσυκα» του Μιχαήλ Στρατουδάκη που κυκλοφορεί. Τηλ. 6944710937. Ιστοχώρος www.fragosika.gr

    Ο ΄Ελληνας είναι δυστακτικός ως προς την οφελημότητα των καρπών  και αυτό οφείλεται στην μεγάλη άγνοιαν που έχει για τα φραγκόσυκα.

    Πάτρα 1.9.2021

    Μιχαήλ Στρατουδάκης

Συμπληρωματικες προτασεις για προστασια των δασων Μερος Δευτερο

Συνέχεια από τις βασικές προτάσεις είναι και οι παρακάτω εξ’ ίσου σημαντικές και αναγκαίες.

Αντιπυρικές στα καμένα

Στα δάση που κάηκαν πρέπει να ανοιχθούν  αντιπυρικές ζώνες, πρώτα θα κοπούν όσα δένδρα δεν  υπάρχει περίπτωση να βλαστήσουν  και αυτά θα μεταφερθούν εκτός δάσους σε κάποιον χωράφι προς πώληση για τις ανάγκες των έργων. Οι αντιπυρικές ζώνες στα καμένα έχουν σκοπόν να προστατεύσουν τυχόν διασωθέντα αλλά και να αποτελέσουν ασφαλή προστασίαν για όσα θα φυτευθούν. Οι ζώνες να χαραχθούν και, εντός αυτών να γίνεται η φύτεψη νέων δένδρων, συμφώνως με τις προτάσεις μας.

Αντιπυρικές στα δάση πρέπει να διανοιγούν  και στα σημεία γειτνιάσεως με άκρα κατωκοιμένων περιοχών αν και οι αποστάσεις από αυτά πρέπει να είναι μεγάλες. Οι περικοπές θα είναι μεγάλες συμφώνως με την Πυροσβεστικήν και τον αρμόδιον Μηχανικόν. Ουδείς θα έχει λόγον παρατηρήσεως για τον αριθμόν των αποψιλουμένων δένδρων, όσον μεγάλος και αν είναι ο  αυτός, πρέπει να προστατεύσομεν τα δάση γιατί  η κλιματική αλλαγή ελαύνει δρομέως.  Ήδη έπρεπε να είχαν αρχίσει οι διανοίξεις αντιπυρικών ζωνών. Αν περιμένομεν  τις τυπολατρείες- γραφειοκρατείες θα καούν και τα υπόλοιπα δάση και δεν θα έχομεν αρχίσει ακόμα τις διανοίξεις!! Πρέπει να βιαστούμεν.

Δένδρα  σε αυλές

Στις αυλές των σπιτιών μπορεί να υπάρχει ένα δένδρον, αλλά με του γείτονα ή με δένδρα σε δημόσιον χώρον να είναι σε απόσταση 15 μέτρων. Αυτή η τακτική πρέπει να τηρηθεί αυστηρώς και να γίνει κοπή δένδρων όσων είναι εγγύς  οικιών. Στις οικίες αν υπάρχουν ευρύχωρες αυλές να φυτευθούν φραγκοσυκιές ή και έξω του μανδρότοιχου προς προστασίαν από τις φωτιές, πάντα με τους αναγκαίους κανονισμούς φυτεύσεως αυτών για μεγίστην απόδοση.

Δένδρα εντός πόλεων

Αναγκαία και όμορφα είναι τα δένδρα εντός των πόλεων με τα πολλαπλά οφέλη αλλά εγγυμονούν και κινδύνους λόγω των πυρκαγιών εκ της κλιματικής αλλαγής. Τα δένδρα εντός των πόλεων και χωρίων θα πρέπει να είναι χαμηλά, όχι περισσότερον των 4-5 μέτρων ύψος.

Αναδασώσεις

Το θέμα δεν το ευρίσκομεν και τόσον ικανοποιητικόν γιατί το έχομεν ζήσει τις δεκαετίες του 1980 και 1990, βλέποντες στο ΦΕΚ δεκάδες σελίδες αναδασωτέων καμένων εκτάσεων αλλά τίποτε δεν έγινε. Αντ’ αυτών κτίσθηκαν σπίτια. Όσοι αμφιβάλλουν ας ερευνήσουν τις περιπτώσεις. Οι αναδασώσεις πρέπει να τεθούν σε αυστηρές βάσεις. Φύτεμα. Πότισμα και λίπανση στην  αρχήν. Δεν πρόκειται για βιολογικά δένδρα……Στις καμμένες βουνοκορφές να κυριαρχήση η πεύκη και το έλατον ή ότι άλλο προτείνουν οι Γεωπόνοι. Στα ήδη αναδασωτέα η έννοια οικοδομής είναι αδιανόητος.

Ελαιώνες στα καμμένα

Στα σημεία που τα καμμένα δάση γειτνειάζουν με χωριά, τα πρώτα μέρη να φυτευθούν με  ελαιώνες σε όσον μεγάλην έκταση είναι προσιτόν  και ο καρπός να πωλείται για τις ανάγκες των δασικών εργασιών. Στην μέσην και στις κορυφές των λόφων ή των βουνών να φυτευθούν κωνοφόρα ώστε οι επαγγελματίες ριτηνοσυλλέκτες να μη αποστερηθούν των  προσόδων τους.

Αλλαγή πολιτικής

Όσα γνωρίζαμεν για τα δένδρα πρέπει να τα αναθεωρήσομεν. Την συστάδα θα την απολαμβάνομεν εκτός πόλων ή χωρίων.  Στα δάση, τα οποία του λοιπού πρέπει  να  φυλάσσονται ενδελεχώς και να τα προσέχομεν όλοι ως τον εαυτόν μας. Όπου υπάρχει δυνατότητα εκμεταλλεύσεως θα γίνεται μόνον  από αδειούχους για ρητίνην  ή για ξυλείαν. Οι πολίτες δεν θα κόβουν κλάρες από τα δάση, αλλά θα ζητούν από τους υπευθύνους. Οι εισερχόμενοι στα δάση δεν πρέπει να κρατούν αναπτήρες ή άλλες φλογοφόρες ροίες. Είναι λυπηρόν που κατά τις κατασβέσεις των τελευταίων  πυρκαγιών είδαμεν άτομον να καπνίζει και να πετά χαμαί το τσιγάρον του!

15/8/2021

Μιχαήλ Στρατουδάκης

Αμοργιανα πενθη Αντωνιος Παπαντωνιου Προεδρος Εφετων

Την 1ην Αυγούστου η Αμοργός έχασε μίαν Δικανικήν προσωπικότητα. Τον Πρόεδρον Εφετών Αντώνιον Παπαντωνίου, σε ηλικίαν 91 ετών.

Ο Παπαντωνίου ήλθε στην Αμοργόν το 1961 ως Ειρηνοδίκης. Κατάγεται εκ Θεσσαλονίκης. Την εποχήν εκείνην υπήρχαν δικάσιμες υποθέσεις κυρίως για αγροζημίες, ήτοι η κατσίκα του Α, πήγε στο περιβόλι του Β. Υπήρχαν και μερικές ποινικές μικράς σημασίας, εξύβριση κλπ. Ως Δικαστικός χειριζόταν με λεπτότητα τις υποθέσεις γιατί η περίοδος εκείνη ήταν ακόμη επηρεασμένη από  τους πολέμους. Ήταν συγκρατημένος στις κοινωνικές σχέσεις όπως προέβλεπε το Πρωτόκολλον. Αποκτήσαμεν στενές σε σημείον που με δεχόταν σε επίσκεψη στο Ειρηνοδικείον. Βοήθησε σ’ αυτό και το κληρονομικόν παρελθόν. Μάλιστα μου είχε προτείνει να βοηθώ τους υποδίκους, κατά τις δίκες. Δηλαδή σαν συνήγορος. Δεν το εφήρμοσα γιατί υπήρχε κίνδυνος για τυχόν κατηγορίαν μεροληπτικής αποφάσεως, όπως του εξήγησα κατ΄ ιδίαν.

Στην κοινωνίαν της Χώρας έχαιρεν μεγίστης εκτιμήσεως. Στα πλαίσια αυτά ήλθε και η γνωριμία του με το Σοφιδάκι του Μαστρογιάννη, την Σοφίαν Νομικού, η οποία κατέληξε σε γάμον  και σε απόκτηση της Αμοργιανής ιδιότητος του Δημοσίου Υπαλλήλου. Έγινε φανατικός λάτρης της Αμοργού και κάθε χρόνον  βρισκόταν στο εκεί σπίτι του. Πέραν αυτών έγινε  μέλος του Συνδέσμου Αμοργίνων και ήταν παρών πάντα στις εκδηλώσεις του. Ένας εξ αγχιστείας Αμοργίνος περισσότερον Αμοργιανός από τους γηγενείς. Κατείχε και βιώνε τα πάντα. Συνέβαλε στην επίλυση τυχόν εκκρεμοτήτων με κάθε δύναμη.

Στον Δικανικόν κλάδον έφτασε τον βαθμόν του Προέδρου Εφετών, αδέκαστος πάντα και κατετάγη μεταξύ των ελαχίστων Αμοργίνων που διέπρεψαν στο Σώμα τιμώντας το Νησί.

Από τον γάμον του απέκτησε δύο θυγατέρες, άριστα αποκατεστημένες. Ήταν υπόδειγμα οικογενειάρχου, αλλά και μέλους της Κοινωνίας χωρίς επάρσεις, θεωρώντας  όλους ίσους και επιτρέποντας να τον προσαγορεύουν  «Αντωνάκη». Γι αυτό τον εκτιμούσαν οι πάντες.

Αγαπητέ Αντωνάκη

Δεν θα ξεχάσω ποτέ την  εμπιστοσύνην που έδειξες στο πρόσωπόν μου από τα πρώτα βήματα της γνωριμίας μας, αλλά είσαι, το γνωρίζω, σίγουρος, ότι κι εγώ σε εξετίμησα εξ  ίσου και περισσότερον πριν τον γάμον σου αλλά και μετά, με την εκλεκτήν της οικογενείας μας Σοφίαν.

Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ όπως και οι λοιποί Αμοργιανοί, που θεωρούμεν την Μνήμην σου ΑΙΩΝΙΑΝ.

5 Αυγούστου 2021

Μιχαήλ Στρατουδάκης

Προτασεις και μετρα κατα των πυρκαγιων

Μετά τις δραματικές στιγμές που κάθε χρόνον βιώνομεν, από τις δασικές πυρκαγιές  στα δασοσκεπή εδάφη μας τα οποία αφανίζονται οικτρώς,  η θλίψη για συχνές απώλειες ανθρώπων,  η πικρία μας, αλλά και το δυσαναπλήρωτον των δασών μας,  καθιστά το ψυχικόν ΕΙΝΑΙ μας κατάμαυρον, όπως γίνεται ο γαλανός ουρανός από τους ουρανομήκεις καπνούς εκάστης πυρκαγιάς. Έχομεν πολλάκις προτείνει ορισμένα μέτρα από τριακοντεαετίας  συνεχώς, αλλά οι πολιτικοί  πάντα  ήσαν αδιάφοροι, γι’ αυτό και σε πολλά άρθρα τους θεωρώ  «ενόχους για τις δασικές πυρκαγιές». Αναγκάζομαι και αύθις, όπου εντός μηνός είχαμεν 1400 πυρκαγιές, να προτείνω για πολλοστήν φοράν, ορισμένες  θέσεις,  η εφαρμογή των οποίων είναι ασφαλές  εμπόδιον  και φράγμα κατά των πυρκαγιών. Και επί του ασφαλούς θα προστατεύσει τα δάση.

  • Δημιουργία αντιπυρικών ζωνών

Οι δασοσκεπείς εκτάσεις των βουνών μας παρουσιάζουν μίαν συνοχήν αδιαίρετην και αξεπέραστην. Δεν φαίνεται πουθενά κενόν διαδρόμου ασφαλείας. Έπρεπε από δεκαετίες  οι εκάστοτε  υπεύθυνες Κυβερνήσεις, να είχαν  αποφασίσει την διάνοιξη λωρίδων αντιπυρικής προστασίας μέσα στα δάση. Ένα πλάτος 40 –50 μέτρων, πιστεύω να είναι αρκετόν. Οι ειδικοί θα αποφανθούν γι’ αυτό. Επίσης θα αποφανθούν σε πόσα μέτρα απόσταση θα διανοιγεί η επόμενη ή επόμενες λωρίδες ώσπου  να προστατευθεί ασφαλώς το δάσος, στο οποίον αν εκδηλωθεί πυρκαγιά σ’ ένα τμήμα να μη επεκταθεί στα άλλα, ούτε να επεκτείνεται η φωτιά σε πολλά χιλιόμετρα και να το αφανίζει.  Τα δένδρα που ευρίσκονται στα ρείθρα των αντιπυρικών ζωνών, πρέπει να κλαδεύονται ώστε να μη ξεπερνούν  σε ύψος τα τέσσερα μέτρα. Προς τις  ζώνες αυτές αν υπήρχεν και πρόσβαση  σε οχήματα θα ήταν ευεργέτημα, για άμεση επέμβαση πυροσβεστικών στο χερσαίον μέρος. Αν όχι ας ανοιχθούν οπωσδήποτε οι αντιπυρικές ζώνες. Το θέμα είναι απλούν, αλλά δεν το βλέπομεν υλοποιούμενον. Κατά την δραματικήν πυρκαγιάν στο Καπανδρίτι πέρυσι, στην περιγραφήν των δυνάμεων που ενεργούσαν, ακούσαμεν «και 3 χωματουργικά μηχανήματα που ανοίγουν δρόμους και φτιάχνουν αντιπυρικές ζώνες».  Με την  πρόσφατην  καταστροφικήν πυρκαγιάν στην Εύβοιαν, μάθαμεν ότι ανοίχθηκαν  προστατευτικές ζώνες έξω από τα χωριά. Όμοιες έπρεπε να είχαν γίνει προ ετών προληπτικώς σε πολλά  περιαστικά δάση από ΜΟΜΑ π.χ. όχι την ώραν του κακού!! Είναι θεαματικόν να βλέπομεν μια έκταση πολλών χιλιομέτρων δασικών εκτάσεων, αλλά ο κίνδυνος αφανισμού τους από πυρκαγιάν δεν εκλείπει. Για να το σώσομεν πρέπει να θυσιάσομεν οικειοθελώς μερικές χιλιάδες στρέμματα δένδρων, ώστε να σωθούν άπαξ και δια παντός τα λοιπά. Στην θανατηφόραν πυρκαγιάν στο Μάτι κάηκαν 12 χιλιάδες στρέμματα δάσους. Αν είχαμεν διανοίξει αντιπυρικές ζώνες και είχαμεν «θυσιάσει» π.χ. 3.000 στρέμματα δάσους,  θα υπήρχαν τα υπόλοιπα και δεν θα είχε καταστραφεί καμμία περιουσία και δεν θα είχε χαθεί καμμία ανθρωπίνη ζωή!! Το σπάνιον δάσος της Ευβοίας που κάηκε προσφάτως θα έπρεπε να είχε γύρω του ευρείαν «νεκρήν ζώνην», η οποία να μη το φέρει σε συνέχεια με κατωκοιμένες περιοχές ή αγρούς.

  • Οδοί προσπελάσεως

Στα απόμακρα δάση, θα έπρεπε όσον ένεστι, να διανοιγούν  αμαξιτοί  οδοί προσπαλάσεως. Η συμβολή τους στην κατάσβεση των πυρκαγιών είναι υψίστη γιατί θα μπορούν να πλησιάζουν την φωτιά και πεζοπόρα τμήματα.

  • Καθαρισμός δασών

Τα ξερά φύλλα που πίπτουν και συσσωρεύονται σε όγκους είναι, από τις βασικές αιτίες αυτομάτου ή σκοπίμου  αφής και αμέσου εξαπλώσεως της εκδηλωθείσης πυρκαγιάς πριν προλάβουν επίγεια και εναέρια μέσα να την αποτρέψουν. Επίσης η χρήση δασικών χώρων, ως απορρίψεως περιττών υλικών από ιδιώτες είναι βασική αιτία πυρκαγιάς. Η πρώτη περίπτωση είναι δυνατόν να αποτραπεί ικανοποιητικώς, η δευτέρα οριστικώς. Μέτρα περιφρουρήσεως των δασών έπρεπε να υπάρχουν δρακόντεια και ανυπέρβλητα.

  • Πυροσβεστικά αεροπλάνα

Εδώ κορυφώνεται η αμέλεια και αδιαφορία των διαχρονικώς κυβερνώντων για την προστασίαν των δασών μας. Αφού δεν έχομεν λυσιτελείς τρόπους κατασβέσεως των πυρκαγιών, ιδίως σε δυσπρόσιτες περιοχές, έπρεπε να είχαμεν πυροσβεστικά αεροπλάνα. Σαράντα και πλέον χρόνια, από τις στήλες των εφημερίδων που διηύθυνα, φώναζα να αποκτήσομεν εκατόν (100) πυροσβεστικά  αεροπλάνα. Αν αυτό είχεν επιτευχθεί προοδευτικώς, θα είχεν σωθεί μέγα μέρος των κατακεκαυμένων δασών. Αν υπήρχε στόλος μεγάλος 20 – 30 αεροπλάνων  και αυτός εφορμούσε  στο ξεκίνημα μιάς πυρκαγιάς,  είναι σίγουρον ότι με μίαν ή  δύο ρίψεις εκάστου θα είχε κατασβησθεί η φωτιά. Τώρα με ένα ή δύο σε κάθε περίπτωση δεν γίνεται απολύτως τίποτε. Επιχειρούμεν  άλλοτε με 2 – 3 σε μεγάλες πυρκαγιές και με ισχυρούς ανέμους. Όταν έχομεν 20 – 50  διάφορα μέτωπα φωτιάς σ’ όλην την Ελλάδα, πιο πυροσβεστικόν θα αποσταλεί και πού, αφού όλα κιόλα δεν ξεπερνούν τα 15 ενεργά;; Ανάγκη επιβεβλημένη   να  προγραμματισθεί  η προμήθεια αμέσως  πυροσβεστικών αεροπλάνων. Είναι η λυδία λίθος προστασίας των δασών μας. Γι’ αυτό, πρώτα πυροσβεστικά αεροπλάνα. Από τα 70 Ελικόπτερα που προσφάτως μας «χάρισε» η Αμερική τα πενήντα να διαμορφωθούν αμέσως σε πυροσβεστικά.  Πολεμικά αεροπλάνα  έχομεν άνω των 120! Είναι τόσον αναγκαία;;

  • Αίτημα συνδρομής

Αν δεν αποκτήσομεν  επαρκή στόλον, θα πρέπει μόλις εκδηλωθεί πυρκαγιά και οι συνθήκες είναι άκρως επικίνδυνες,  να αιτούμεθα συνδρομήν από άλλα κράτη αμέσως. Χωρίς χρονοτριβές. Εκάστη καθυστέρηση ισοδυναμεί με αφανισμόν του δάσους.

  • Αντιπυρικά φράγματα από φραγκοσυκιές

Η φραγκοσυκιά είναι φυτόν, με περιεκτικότητα σε νερό 90%. Πρόκειται για φυτόν το οποίον καίγεται δυσκόλως.  Είναι βραδύκαυστη. Ως εκ τούτου, εκ των πραγμάτων αποτελεί δυναμικόν μέσον αντιπυρικής προστασίας. Πως θα χρησιμοποιηθεί το φυτό; Στο βιβλίο μας «Τα φραγκόσυκα», προτείνομεν αυτό το μέσον για ανάσχεση των πυρκαγιών. Μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές στην Ηλείαν το 2007 και τα μέτρα που  λαμβανόταν τότε για προστασίαν της κατολισθήσεως των αδρανών υλικών,  είχαμεν ρίξει το σύνθημα.  «Φυτέψτε φραγκοσυκιές αντί κορμοδέματα». Αυτό, για την ανάσχεση των χωμάτων τα οποία  κατρακυλούν ευκολότερον μετά την καύση των δασών. Για την ανάσχεση διολισθήσεως των φερτών υλικών που επεχειρήθηκαν  στο Μάτι με κορμοδέματα, ας  είχε εισηγηθεί κάποιος  (αν γνώριζε τις τεράστιες δυνατότητες του φυτού μεταξύ των οποίων και τις αντιδιαβρωτικές) να φυτευθούν καταλλήλως φραγκοσυκιές, έμπροσθεν των κορμοδεμάτων για να τις προστατεύσουν ώσπου να μεγαλώσουν.

Για την αποτελεσματικήν χρήση της στον τομέαν της προστασίας από πυρκαγιές, προτείνομεν  να φυτευτούν φραγκοσυκιές στα άκρα των αντιπυρικών ζωνών, όταν αυτές διανοιγούν, κάτι που πρέπει να γίνει αμέσως.  Φυσικά δύσκολον να εξευρεθούν τόσα φυτά αυτήν την  στιγμήν για τις μεγάλες αντιπυρικές ζώνες εντός των δασών. Υπάρχει όμως δυνατότητα να δημιουργηθεί φράγμα από φραγκοσυκιές  στα άκρα των οδών ή οικισμών που γειτνιάζουν με δασοσκεπείς ή έμφυτες εκτάσεις.  Σε οικοδομές που ευρίσκονται σε  κατάφυτους χώρους να δημιουργηθεί περιμετρικώς αυτών και σε ικανήν απόσταση, φράγμα από φραγκοσυκιές ώστε να μη κινδυνεύουν αμέσως. Κατ’ αυτόν τον τρόπον η φωτιά θα έχει πάντα περιορισμένον χώρον να καταστρέψει και όχι απεριόριστον όπως είναι σήμερα σε μήκος πολλών χιλιομέτρων. Θα εμποδίζεται δε και η εξάπλωσή της, όταν φτάνει στα άκρα των αντιπυρικών ζωνών, από τις φραγκοσυκιές. Ακούσαμεν, μετά την φωτιάν στο Μάτι, πρόταση  από τον διάσημον επιστήμονα Χ. Ζερεφόν, να φυτευθούν χαρουπιές σε σημεία κοντά σε σπίτια για επιβράδυνση της φωτιάς. Αν συνδυασθούν χαρουπιές και φραγκοσυκιές κατά την επιβαλλομένη διάταξη στα ρείθρα των αντιπυρικών ζωνών  και πλησίον οικισμών, είναι σίγουρον ότι η μεταπήδη της φωτιάς από το ένα ρείθρον στο άλλον θα επιβραδυνθεί και ίσως αποτραπεί πλήρως. Στα ρείθρα λεωφόρων όπως δραματικώς βιώσαμεν το προηγούμενον έτος με την Λ. Μαραθώνος, να κοπούν οι κουκουναριές και να φυτευθούν φραγκοσυκιές ή άλλα δένδρα με περιορισμένον ύψος όχι μεγαλύτερον των τεσσάρων μέτρων. Αν αυτά υπήρχαν η φωτιά της 23ης  Ιουλίου π.ε. δεν θα  περνούσε στο άλλον ρείθρον. Για τις πυρκαγιές σε χορτολιβαδικές εκτάσεις, το αποτέλεσμα του φράγματος με φραγκοσυκιές είναι  άκρως θετικόν. Αν η χωματερή στην Ελαφόνησον είχε περιμαντρωθεί με φραγκοσυκιές η πρόσφατη  βιβλική καταστροφή σίγουρα δεν θα είχεν επέλθει.

Την προστασίαν των δασικών πυρκαιών με την βοήθειαν της φραγκοσυκιάς την είχε προτείνει το 1968 σε διατριβήν του ο Κώστας Κασσιός, (κάτι  που δεν γνώριζα όταν το πρότεινα στο βιβλίον μου το 2007) μετέπειτα Καθηγητής Πολυτεχνείου. Αντέδρασαν όσοι δεν γνώριζαν την φραγκοσυκιάν και πρώτα απ’ όλους  οι συνάδελφοί του!!!

  • Αναδασώσεις

Οι αναδασώσεις είναι στα λόγια και όχι στα έργα. Τις δεκαετίες 1980 και 1990 που είχαμεν τεράστιες πυρκαγιές και αφανισμούς δασών, χωρίς αυτές να έχουν σταματήσει μέχρι σήμερα, οι τότε Νομάρχες μετά από κατάκαυση χιλιάδων στρεμμάτων δασικών εκτάσεων, έβγαζαν αποφάσεις και κήρυτταν αναδασωτέες τις περιοχές που είχαν καεί. Όγκοι τα ανάλογα ΦΕΚ από τις αποφάσεις. Δενδροφυτεύσεις όμως σχεδόν  τίποτε!! Οι Νομάρχες ήταν διορισμένοι και έπρεπε  να δείξουν πρόσωπον στον εκάστοτε Πρωθυπουργόν.  Οι αποφάσεις προέβλεπαν φυτεύσεις των καμμένων περιοχών. Αντ’ αυτών μέσα σε μίαν διετίαν «φύτρωναν» εξοχικά σπίτια εντός των καμένων δασικών εκτάσεων!!  Κανένα δεν κατεδαφίστηκε. Ήταν πηγήν ψήφων. Και κάποιοι οικοδομικοί συνεταιρισμοί ήταν υπέρ της  οικοπεδοποιήσεως των καμένων δασών!  Άλλοι πάλιν έκτιζαν μέσα  στα δάση κάτι που βλέπομεν και σήμερα. Πως πήραν άδειαν;  Τα χαρακτήριζαν αναψυκτήρια;;; Οι  αναδασώσεις πρέπει  να γίνουν και τώρα αλλά με σύστημα. Να υπάρχουν ζώνες πυρασφαλείας και προστατευτικά τείχη από φραγκοσυκιές.

  • Πλήγμα στον Τουρισμόν και την Οικονομίαν

Οι  πυκνές πυρκαγιές στην Χώραν μας,  κατά  μέγιστον μέρος είναι εμπρησμοί, σκόπιμοι  ή εξ αμελείας.

Μέσα στον κοπετόν και τις άφατες συμφορές με εκατόμβες θυμάτων παλαιότερον αλλά και προσφάτως, θεωρώ αναγκαίον να επαναλάβω αυτά που επί δεκαετίες φωνάζω, αλλά τα απέρριπτε η ψηφοπελατεία. Και φθάσαμεν στον απόλυτον όλεθρον!! Ο Τουρισμός βάλλεται ευθέως ή εκ τρίτων, με τις πυρκαγιές που εκδηλούνται. Η  οικονομία και αυτή ευθέως και πλαγίως πλήττεται αγρίως. Χιλιάδες κυψέλες χάνονται. Η ζημία δεν περιγράφεται. Η πανίδα εξαφανίζεται. Η χλωρίδα το ίδιον. Το μέγεθος της γενικής καταστροφής ανυπολόγιστον.

Ας εγκύψει κάποιος στις άνω προτάσεις και δη του αυξημένου πυροσβεστικού στόλου  αλλά και της φραγκοσυκιάς!

Και επειδή κάποιοι  ίσως χλευάσουν το δεύτερον, λόγω αγνοίας,  τους ενημερώνω ότι υπάρχει  η μελέτη  του Πανεπιστημιακού που προανέφερα!!

Απόλυτος προτεραιότης η πρόληψη των πυρκαγιών και μετά η ως μη όφειλεν, κατάσβεση  αυτών. Το κάλεσμα πάγκοινον!

Πάτρα 15 Αυγούστου 2019

Μιχαήλ Στρατουδάκης

mstratoudakis@fragosika.gr

6944 710937

Αμοργιανα πενθη Σιμος Γ. Γιαννακος

Έφυγε από κοντά μας  σε ηλικίαν 87 ετών,  ο αγαπητός σε όλους Σίμος του Καστάνη, ο τελευταίος  διάδοχος  του Γεωργίου Γιαννακού  (Καστάνη) του Γενάρχη της πολυμμελούς  και αξιολόγου αυτής οικογενείας της Αμοργού. Έζησε στην Αμοργόν. αρχικώς βοηθώντας τον πατέρα του στις αγροτικές εργασίες  και κατόπιν διορίσθη φύλακας αρχαιοτήτων όπου η συμβολή του στην υπηρεσίαν ήταν μεγίστη. Η  καθηγήτρια Λίλα Μαραγκού αναφέρει τις εμπνεύσεις του στον Πύργον της Αρκεσίνης για καθαρισμόν της αγρίας βλαστήσεως η οποία τον είχε κατακλύσει  επί έτη, αλλά και για μετακίνηση ογκολίθων χωρίς μηχανικά μέσα. Πράγματι  ήταν πολύ έξυπνος και εύστροφος στις σκέψεις.  Δραστήριος, αεικίνητος, δρομέως κινούμενος.

Στην Κοινωνία ήταν πολύ αγαπητός, καλωσυνάτος, γελαστός και αρωγός σε κάθε δύσκολη περίσταση  του έχοντος ανάγκην. Ήταν από τα διακεκριμένα μέλη όχι μόνον της Χώρας, όπου έμενε, αλλά ολοκλήρου του Νησιού. Το γνώριζε ολόκληρον βήμα προς βήμα αλλά ήταν και κάτοχος ευρυτάτου μέρους της Ιστορίας του, την οποίαν ανά πάσαν στιγμήν μεταλαμπάδευε σε Έλληνες και ξένους επισκέπτες. Ήταν δε υπερήφανος όταν ανέφερε την Ιστορίαν της Αμοργού αλλά και τις σπουδαίες αρχαιότητες και σωζόμενα αξιόλογα κατάλοιπα. Η στάση του αυτή ήταν τιμητική για την Αμοργόν, για τον ίδιον,  αλλά και για την Ελλάδα, όπου δυστυχώς σήμερα η Ιστορία της ευρίσκεται στο περιθώριον, υπαιτιότητι του Κράτους!!!!!

Από τον γάμον του με την Ειρήνη Βλαβιανού απέκτησε τρία παιδιά, αλλά  η ατυχία τον κτύπησε ανελέητα με τον χαμόν του υιού του Ζώη καλώς αποκατεστημένου.

Αγαπητέ Σίμο

Από την μνήμην όλων δεν θα φύγεις γιατί τα πολλά χαρίσματά σου είναι ασπίδα που απομακρύνει την λήθην.  Στους αγαπητούς οικείους απευθύνομεν θερμότατα συλλυπητήρια.

Μιχαήλ Στρατουδάκης

Covid-19 Ανοσοποιητικο Φραγκοσυκια

Ευρυτάτη αναφορά γίνεται από τους Λοιμοξιολόγους  και λοιπούς Ιατρούς ότι όπλον κατά της πανδημίας είναι η ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος του Ανθρώπου. Και αυτό είναι αυτονότητον διότι όταν ο οργανισμός είναι ισχυρός αμύνεται γενναίως κατά των ασθενειών. Όταν είναι αδύναμος καταβάλλεται ευκόλως. Ακόμα αναφέρεται στις ανακοινώσεις για τα κρούσματα και τους θανάτους, ότι οι περισσότεροι έπασχαν από υποκείμενα νοσήματα. Ήτοι είχαν και άλλην επιβάρυνση και το Ανοσοποιητικόν σύστημα δεν ήταν ισχυρόν, δεν μπορούσε να αποκρούσει με επιτυχίαν την πανδημίαν. Για τον λόγον  αυτόν συνιστούν ότι πρέπει να ενισχίσομεν το αμυντικόν σύστημα. Πως όμως; Οι προτάσεις τους είναι σε επαύξηση ορισμένων Βιταμινών. Φυσικά οι Βιταμίνες είναι όπλον στον οργανισμόν.

Μεταξύ των πηγών με πλούσιες Βιταμίνες για ενίσχυση του Ανοσοποιητικού Συστήματος είναι και η Φραγκοσυκιά με τους βλαστούς της αλλά και τους καρπούς της. Την περίοδον αυτήν αρχίζουν να ωριμάζουν τα φραγκόσυκα και θα πρέπει να γίνομεν λάτρεις αυτών. Εκτός του ότι είναι το πλέον εύγευστον, γλυκύ και δροσιστικόν φρούτον του καλοκαιριού, είναι και το πλέον θεραπευτικόν για τον οργανισμόν. Προληπτικόν και θεραπευτικόν σε δεκάδες ασθένειες.

Οι προσφορές του είναι σημαντικές στην 1) Θεραπείαν του Σακχαρώδους Διαβήτου 2) της Χοληστερίνης και 3) στην Ενίσχυση του Ανοσοποιητικού Συστήματος. Τα θεαματικά αποτελέσματα έχουν  αποδειχθεί από έρευνες τεσσάρων Πανεπιστημίων επί τριάντα χρόνια!  Γι’ αυτό αρχίσετε τώρα την κατανάλωση φραγκόσυκων. Εκτός από την άμυνα του οργανισμού κατά της Πανδημίας, έχομεν και πρόληψη ή καταστολήν δεκάδων ασθενειών.

Την αυτήν βοήθειαν παρέχουν στον οργανισμόν και τα κλαδώδια τα κοινώς λεγόμενα «φύλλα». Αυτά τρώγονται από τον Άνθρωπον μαγειρευμένα μόνα ή με δεκάδες άλλα υλικά φυτικά ή ζωικά (Βλ. το βιβλίον μας «Τα Φραγκόσυκα» με πολλές συνταγές μαγειρικής). Δυστυχώς στην Ελλάδα δεν γνωρίζουν αυτήν την πηγήν για ενίσχυση του Ανοσοποιητικού. Και  αυτό γιατί το  θαυματουργόν φυτόν είναι σχεδόν άγνωστον στην Ελλάδα. Έχομεν  κάμει γιγάντειον  αγώνα για την διάδοσή του αλλά η κρατική αδιαφορία είναι μεγάλη!

«Φύλλα» και καρποί έχουν μεγάλες περιεκτικότητες σε  Μεταλλικά Στοιχεία και σε Βιταμίνες

Μεταλλικά Στοιχεία  (Χιλιοστόγραμμα σε ποσότητα 100 Γραμμαρίων)

Καρποί                     «Φύλλα»

Ασβέστιον 93                 163

Σίδηρος 1,6                    0,7

Μαγνήσιον 85                58

Φωσφόρος 17               17

Κάλλιον 220                   319

Θείον 5                            22

Χαλκός 0,08                   0,06

Σελήνιον 0,6                  0,7

Ψευδάργυρος 0,12       0,3

Βιταμίνες

Α (Ρετινόλη) 51             415

Β1 Θειαμίνη 0,01           0,01

Β2 Ριβοφλαμίνη 0,06    0,04

Β3 Νιασίνη 0,5               0,5

Β6 0,06                           0,07

Βιταμίνη C 14                13

Βιταμίνη Ε 0,01

Φολάτη 6                        3

(Ο πίνακας από το βιβλίον «Τα Φραγκόσυκα» του Μιχ. Στρατουδάκη).

Με αυτά τα όπλα το Ανοσοποιητικόν σύστημα είναι ισχυρόν και μάχεται την Πανδημίαν με μεγαλυτέραν άνεση  και αποτελεσματικότητα. Δεν πρέπει να επαφιέμεθα μόνον  στην Ιατρικήν Επιστήμην για την συγκεκριμένην πανδημίαν η οποία δυστυχώς δεν είναι γνωστή σε όλον της το εύρος, παγκοσμίως.  Η ενίσχυση του Ανοσοποιητικού προσφέρει μεγάλες υπηρεσίες, μεγάλην βοήθειαν στον άνισον αγώνα που κάνει η Επιστήμη. Και είναι επιβεβλημένη η δική μας συμβολή. Η συμβολή μας  επιτυγχάνεται με διατροφήν από φραγκοσυκιές. Πρόκειται για θεσπέσιον γεύμα είτε μόνον είτε με άλλα φαγητά μαζύ. Παραλλήλως προς την ενίσχυση του Ανοσοποιητικού έχομεν και προαστασίαν από δεκάδες ασθένειες, κάθαρση του ουροποιητικού, κάθαρση του πεπτικού συστήματος, προστασίαν στην υπερπλασίαν του προστάτη, καρδιοτονωτικόν, αντικαρκινικόν,  εξάλειψή  της μέθης, προστασίαν από πνευμονικές παθήσεις (εδώ η φραγκοσυκιά είναι πολυβόλον κατά της πανδημίας η οποία πλήττει τους πνεύμονες).

Τρώγοντας λοιπόν καθημερινώς φραγκόσυκα και φραγκοσυκιές προσφέρομεν στον οργανισμόν μας ανεκτίμητες υπηρεσίες θεραπευτικές και προληπτικές. Οι δεύτερες αν και δεν φαίνονται είναι κατά πολύ ανώτερες  σε απόδοση από τις πρώτες.  Άνθρωπε φρόντιζε όταν ακούς κάτι καινοφανές σε  σένα αλλά  επιστημονικώς αποδεδειγμένον να το εφαρμόζεις. Μη νομίζεις ότι επειδή το θαυματουργόν αυτό φυτόν που είναι  σε σένα άγνωστον, ότι δεν είναι κάτι χρησιμότατον.

Οι άκρως δύσκολες επιδημιολογικώς ημέρες που διερχόμεθα, έχουν ανάγκην υποστηρίξεως. Η ενίσχυση του Ανοσοποιητικού, είναι μία ισχυρή βάση κατά της πανδημίας και πρέπει να την στηρίξομεν με κάθε τρόπον.

20 Ιουλίου 2021

Μιχαήλ Στρατουδάκης